Sema Son Denizoğlu
@sema_son
null
Şu anda okuduğu kitap
Reklam
Ya, aslında yanılıyorsa? Ya, gayet sıradan bir yazgıya sahip sıradan biri olarak yaratılmışsa?
Başlangıçta sıkılıp acaba bıraksam mı derken sonra bu kadar sevip kalbimi bu kadar inciteceğini hiç düşünmemiştim.Kitaptaki iki ana karakteri de çok sevdim. Hele Renee yi:)))
Bir kirpi gibi dıştan bakıldığında sadece dikenli ama içi yumuşacık rengarenk tatlı bir kadın.
Acaba çevremizdeki insanları gerçekten görebiliyor muyuz, ya da onlar tarafından görülebiliyor muyuz? Çoğu zaman insanları dış görünüşleri ve meslekleriyle değerlendiriyoruz. Önyargılarımız içlerindeki asıl kimliklerini görmemizi engelliyor.
İnsanlar neden bu kadar kötü, neden hep bizden olmayanı dışlarız? Kendimizden olmayı ötekileştirip, günah keçisi ilan etmek neden? Empati kurabilmek bu kadar mı zor? Nedir insanların kalbini bu kadar taşlaştıran? Yaradılıştan mı kötüyüz yoksa kötü olmayı zamanla mı öğreniriz?
Yarından birşeyler beklemekle geçiyor ömrümüz... Aslında en önemli zaman yaşadığımız o an, ama günlük hayatın sıradanlığına alışıp fark edemiyoruz. Yaşadığımız her andan keyif almak varken, birşeyleri beklerken ömrümüz günden güne avuçlarımızdan kayıp gidiyor... Teğmen Giovanni Drago ilk görev yeri olan Tatar çölündeki Bastiani kalesine atanınca hayatın kendisi için yeni başladığını düşünüp yıllarca askerlik yaşamının monotonluğuna alışarak hep kahramanı olacağı bir savaşı ve zaferi bekledi. Ama ya o an hiç gelmezse, ya da geldiğinde gücü kalmamışsa... Bizi biz yapan seçimlerimiz... O halde harekete geçip şimdinin kıymetini bilmek, kendimizi çok da özel biri zannetmememiz gerekir... Aklıma bir de şu geldi “Seçilmiş bir yanlızlık sahip olabileceğimiz en büyük lüksse??? “ Beni düşüncelerden düşüncelere sürükleyen derin bir okuma oldu...
Reklam