Zarafet, sen onlara uyma kişinin tavırları kendi aynasıdır. Karlaryağsa kış değil mi? Kişi halini bilse hoş değil mi? Gülen kendine güler; onlara kim gülsün?
Suyunuz bitiyor... Ağaçlarınız ölüyor... Vahşi doğa, hayvanat bahçelerine mahkum edilmiş. Ey insanoğlu, sen hayvanat bahçesindesin...
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Elindeki törpüye de dikkat et.
Sen neyi törpülüyorsun acaba?
Ruhundaki güzellikleri mi yoksa çirkinlikleri mi?
"Kendini küçümsemeyi bırak. Sen o masaya Farah olarak değil, herkesin önünde ayağa kalkıp ceketini düğmelediği Haraf olarak oturacaksın."
"Seni hiç bırakmayacağım, Nemrut'un kızı," diye mırıldandığında sesi yemin eder
gibi gukmist. "Sen benim kimsesizligimin kimsesi, yarım kalmışlığımın tamamlayıcısı ve hiçliğimin her şeyisin."
"Ben altı yaşında babamı kaybederek gerçek anlamda kimsesiz kaldım, Farah. Meğerse sen kimsesizliğimin kimsesi olmak için doğmuşsun."