Şimdi şöyle; Tobias yoksulluğun ve rezilliğin içinden kaçıp ya da kurtulup uzaklaşıyor ama bu uzaklaşma o yere mi kendine mi kitap bitince durup düşüneceğimiz bir konu. Yeni ülkesinde İsmen kabuk değiştiriyor, Sandor oluyor. Peki kaderi değişiyor mu? Kafa aynı kafaysa... Mültecilik, monotonluk, kendine yabancılaşma gibi temaların ustalıkla işlendiği minimalist( sen öyle san canım benim) bir kitap. Okunur mu? Kesinlikle
"Güvenli Liman - Danielle Steel"
Hayatında hiçbir şey yolunda gitmiyor mu? Her şeyi ve herkesi sen mi idare ediyorsun? Büyük kayıplar mı verdin? Hayat seni çok mu yordu? Güvenip sığınabileceğin bir liman mı arıyorsun?
Haydi gel, sana güzel bir kitap anlatayım...
"Her hikâye, ikinci bir şansın ışığını bekler."
Havanın rüzgârlı olduğu bir yaz günü, San Francisco’nun Safe Harbour kasabasının sahilinde kızıl saçlı küçük bir kız çocuğu şirin köpeğiyle yürüyüş yapıyordu. Yanlış hatırlamıyorsam 11 yaşında olmasına rağmen kısacık ömründe trajedik olaylar yaşamış, 9 ay önce babasının kullandığı özel uçağın düşmesi sonucunda hem babasını hem de abisini kaybeden Pip, sanki çocuk değil de bir yetişkinmiş gibi acısını içine gömüp gidenlerin ardından sessizce yas tutuyor. Annesine destek olmaya çalışır. Pip'in annesi Ophélie ise canından bile çok sevdiği oğlunu ve 20 yıldır deliler gibi sevdiği kocasının ölümüne inanamıyor, aylardır acıdan kıvranıyor, kendini, hayatını, kızını her anlamda ihmal edecek kadar diplerde gezerek depresyondan çıkamıyor.
Ophélie'yi empati kurup anlamaya çalışsam da kızdığım yerler oldu. Sonrasında tüm hatalarını telafi ediyor o ayrı. Ama tüm hayatını adayacak kadar oğlunu ve kocasını ne kadar severse sevsin, bir anne olarak kızını hiçbir zaman ihmal etmemeliydi.
Pip, sahilde yürüyüş yaparken birden resim yapan bir adam görüyor ve sessizce izliyor. Matt yaşadığı zorlu boşanmadan çocukları da dâhil her şeyini kaybetmiş bir adamdır. Matt, Pip'i görür görmez kendi kızına benzetir ve aralarında çok saf, çok doğal, samimi bir arkadaşlık başlar. Pip'in çekingen, içine kapanık oluşu, acı dolu bakışları, resime olan tutkusunu gördükçe Matt, hassas özel bir çocuk olduğunu hisseder. Pip, annesinden gizli her gün sahile Matt'in yanına gelir. Onun yanında huzur
Reklam
AYRILMAK YOK!
SUAT DERVİŞ
232 SAYFA
Allah büyüktür, her acıyı zamanla küllendirir. Yoksa ilk dakika gibi devam etse... Çıldırır insan be yahu!..
️İşlemediği bir suç yüzünden 15 yıl hapis cezası alan İhsan, mahpulusluğunun 3.yılında Ankara'dan İstanbul'a, başka bir hapishaneye nakledilirken, içinde bulunduğu tren kaza yapar. Kazadan hemen önce yemek yiyebilmesi için kollarındaki kelepçeleri çözmüştür ona eşlik eden jandarmalar. Yaralanır kaza sırasında ama ciddi değildir durumu. Yaralılar arasındaki bir kadın (Sulhiye; ki o da yeni hapisten çıkmış, evine dönmektedir) "kaç der" İhsan'a "kaç". "Hazır kelepçede yok kollarında, kaç." Bir an bocalar İhsan ama suçsuzdur hakikaten ve gerçek suçluları bulmak, özgürlüğüne kavuşmak için tek çaredir kaçmak.
️Kaza yerinden olabildiğince uzaklaşmak için yoldan geçen bir kamyonu durdurur. Deli dolu bir şoför olan Ramazan, bu üstü başı perişan ve yaralı adama yardım eder. İstanbul girişine kadar dertleşerek yol alırlar. Yazlık olarak kullanılan evlerin olduğu bir site girişinde iner İhsan. Dinlenmek ve kafasını toplamak için bir eve gizlice girer. Kimse yok sandığı evde bir sürprizle karşılaşır. İntihar etmek üzere olan genç ve güzel bir kadın.
️İntihar etmek üzere olan bu genç kadın, herkesçe tanınan ünlü ses sanatçısı Leyla Güzel'den başkası değildir. Şan, şöhret uğruna eşi ve kızını terk etmiş olan Leyla, o gece küçük kızının, Ayla'sının ölüm haberini almıştır. Sırf ihtirasları uğruna geride bıraktığı yavrusunun ölümünden kendini sorumlu tutmakta ve yaşamak için bir nedeni kalmadığına inanmaktadır artık.
️İhsan, Leyla, Ramazan ve Sulhiye'nin bir tren kazası sonucu kesişen yolları. Birbirlerine derman olmak isteyen dört yaralı yürek. Herşeyi çözüme kavuşturmaları için aldıkları karar; "Ayrılmak Yok! "
️Eski Türk filmleri
Bu eserde yer alan hikayeler hayattaki her mevsime tanıklık ettirtiyor okuyucuya. Kimisinde bir yaz akşamının ruha iyi gelen sıcaklığını, kimisinde yaşanan olaylar sonucunda yüreğinde taşıyamadığı duyguların dimdik duran ağacın sonbaharda dökülen yaprakları gibi yere düşmesini, kimisinde geçmiş anıların yarattığı boşluğun kış soğununda karlar altında kalmasını aktarırken içerine gelecek olan baharın umudunu da serpiştirir. Çünkü hayatta ne yaşanılırsa yaşansın hayatın içerisinde bazen baharın olduğunu fısıldar.
""İnsan kabuklu böcek gibi bir şey. Baktı dışarısıyla başedemiyor, kaçıveriyor içeri. Bu kimsenin kabahati değil."
Sen ne kadar kaçsan da, ıskalasan da, görmezden de gelsen, kafanı kuma da gömsen, kalbine kilit de vursan, hayatın sana bir diyeceği varsa, sinsi sinsi bekliyor sırasını, yıllarca. Öyle sabırlı. Öyle fil hafızalı, öyle unutmuyor hayat. Sen sabaha kadar unuttum diye sağalt ruhunu. Gömdüm san. Defter kapanmayınca kapanmıyor. "
Geçmişteki anıların ruhta bıraktığı izlerin peşinden sürüklenirken insan olmanın derinliklerini irdeleyecek okuyucu bu on öyküde. Aynı zamanda aile kavramını, anne ve kızın arasındaki derin bağın domates tohumları gibi eşsiz olduğunu, aşkın yürekte çınlayan sesini, ayrılığın kırık camını, cevapsız kalan binlerce soruyu, dostluğu tatlı melodisini, anıların seslerini ve umutların derinliğini öykülerin içerisinden çıkarıp masaya yatıracak okuyucu.
"Bir yarayı iyileştiren, her şeyden önce orada bir yara olduğunu kabullenmekti.”Bir şeyim yok, iyiyim ben” dedikçe insan her şeyden önce tedaviyi reddediyordu. Nadiren de olsa küçük krizlerle içimdeki basıncın birazını olsun tahliye edip, ama kendimi asla büsbütün bırakmadan, sonra tekrar normale dönüyordum."
Derin ve hayatın içerisinden olan bu öykülerde her yaşamın bambaşka ve eşsiz
Puan vermedi·119 syf.·
2026 12. kitabı
BAZEN BAHAR
MELİSA KESMEZ 
Melisa Kesmez
SAYFA SAYISI: 110
1980 İstanbul doğumlu olan Melisa Kesmez Mimar Sinan Üniversitesi’nde Sosyoloji okuduktan sonra bir süre Londra’da yaşamıştır. Çeşitli dergi ve gazetelerde yazıları ve söyleşileri yayınlanmıştır. Çeviriler yapmıştır. Yazarın birçok öykü kitabı bulunmaktadır.
Hayatın içinden çok dokunaklı on hikayenin yer aldığı Bazen Bahar’da şu öyküyü en çok beğendim diyemeyeceğimi belirtmeliyim. Hepsinin içinizi sızlatan farklı yanları var. Belki beni, Yılbaşı Ağacı hikayesi biraz daha fazla etkiledi diyebilirim ama hepsinde yüreğime dokunan noktalar vardı. Sanki birini beğenirsem diğerine haksızlık olacakmış gibi bir hisse kapılıyorum.
Son dönemlerde kalemini sevdiğim, keyifle okuduğum yazardan, çoğu zaman gözlerimizi dolduran hepimizin geçmişinden bir şeyler bulabileceği bir kitap. Dilinin sadeliği nedeniyle yazardan ne okusam harika diyebileceğim öykülerin yer aldığı bu kitabı herkese tavsiye ederim.
ALINTILAR
Bazen gitmenin mi, yoksa kalmanın mı daha zor, daha hüzünlü, daha çekilmez olduğunu anlamamız için hayatın bize bunu bilhassa yaptığını düşünüyorum. İki seçeneğin de kurtuluş olmadığını anlamamız için. (Sf:75)
İnsan kabuklu böcek gibi bir şey. Baktı dışarısıyla baş edemiyor, kaçıveriyor içeri. (Sf:92)
Sen ne kadar kaçsan da, ıskalasan da, görmezden de gelsen, kafanı kuma da gömsen, kalbine kilit de vursan, hayatın sana bir diyeceği varsa, sinsi sinsi bekliyor sırasını, yıllarca. Öyle sabırlı. Öyle fil hafızalı, öyle unutmuyor hayat. Sen sabaha kadar unuttum diye sağalt ruhunu. Gömdüm san. Defter kapanmayınca kapanmıyor.(Sf:92)
Melisa Kesmez
SAYFA SAYISI: 110
1980 İstanbul doğumlu olan Melisa Kesmez Mimar Sinan Üniversitesi’nde Sosyoloji okuduktan sonra bir süre Londra’da yaşamıştır. Çeşitli dergi ve gazetelerde yazıları ve söyleşileri yayınlanmıştır. Çeviriler yapmıştır. Yazarın birçok öykü kitabı bulunmaktadır.
Hayatın içinden çok dokunaklı on hikayenin yer aldığı Bazen Bahar’da şu öyküyü en çok beğendim diyemeyeceğimi belirtmeliyim. Hepsinin içinizi sızlatan farklı yanları var. Belki beni, Yılbaşı Ağacı hikayesi biraz daha fazla etkiledi diyebilirim ama hepsinde yüreğime dokunan noktalar vardı. Sanki birini beğenirsem diğerine haksızlık olacakmış gibi bir hisse kapılıyorum.
Son dönemlerde kalemini sevdiğim, keyifle okuduğum yazardan, çoğu zaman gözlerimizi dolduran hepimizin geçmişinden bir şeyler bulabileceği bir kitap. Dilinin sadeliği nedeniyle yazardan ne okusam harika diyebileceğim öykülerin yer aldığı bu kitabı herkese tavsiye ederim.
ALINTILAR
Bazen gitmenin mi, yoksa kalmanın mı daha zor, daha hüzünlü, daha çekilmez olduğunu anlamamız için hayatın bize bunu bilhassa yaptığını düşünüyorum. İki seçeneğin de kurtuluş olmadığını anlamamız için. (Sf:75)
İnsan kabuklu böcek gibi bir şey. Baktı dışarısıyla baş edemiyor, kaçıveriyor içeri. (Sf:92)
Sen ne kadar kaçsan da, ıskalasan da, görmezden de gelsen, kafanı kuma da gömsen, kalbine kilit de vursan, hayatın sana bir diyeceği varsa, sinsi sinsi bekliyor sırasını, yıllarca. Öyle sabırlı. Öyle fil hafızalı, öyle unutmuyor hayat. Sen sabaha kadar unuttum diye sağalt ruhunu. Gömdüm san. Defter kapanmayınca kapanmıyor.(Sf:92)
Reklam
Reklam