Herkesin kendi suskunluğuna yaslandığı saatler
Dışarıda hüzünlü bir yağmur
Gece hırsından patlamak üzeredir
Şöyle bir yumruklasam göğsümü
Belki gök çatlayacaktır
Gözlerinde sabah serinliği
Ama insanların en kötü özelliklerinden biri de nerede duracaklarını bilmemeleridir. Ne kadar verirsen ver, doymaz aç gözleri; ne paraya, ne pula, ne şana, ne şöhrete ne de aşka.
Gecelerim kurşunlanıyor
Gönül ırmağında su içemiyorum
Yüreğimdeki liman kurumuş
Küle dönmüş yapraklarım
Dalsız ve duldasız kaldım ömrümün sonunda
Bir bu yana
Bir o yana
Çocuksuz rüyalarım cehennem ateşidir
Yalan öykülerle çizilmiş bir yoldur tarih
İşten değil tüm kaldırım taşlarını sökmek
Ne etsem kaldıramıyorum sırtımı bunca kedere