Sena Güneş
@senagunes
Puan vermedi
Tasavvuf ehline göre, “aşkın sonu yanmak değil; erimektir.” Esasen denge gerekir; Yanmadan pişmek, pişmeden yanmamak. Şiirdeki ses bir sevgilinin sesi gibi de okunur.
“Vurma kazmayı” — bir kadının, bir sevdiği yorgun adama fısıldadığı sözdür.
“Artık yeter, kalbini o kadar yaralama.” Asaf Hâlet tam bu ikisinin ortasında durur.
Yani: “Sev ama teslim ol, yak ama yok olma.”
“He”, Arapça’da Allah’ın gizli ismidir. Arifler “Hû” veya “He” diyerek nefesle Allah’ı anarlar — bu, “varlığın nefesidir.” “Dur biraz… o dağ senin kalbin.”
Ve işte o, “He” nefesidir.
Belki de hakikate varmak,
hiç kazma vurmadan
bir dağın kalbini dinlemektir.
Ve o kalpte bir zamanlar su arayanın
artık susmayı öğrenmesidir.
Bazı yollar, geri dönülmeyeceğini bile bile yürünür.
Kimi insanlar, gidişini sessizlikle süsler.
Ve o sessizlik, bazen kelimelerden daha gürültülüdür. “Bazı dağlar, kendine dönmeyi bilmeyenlerin arkasından sessizce kapanır.”
O sessizlik, kaderin yürüyüşüdür. sesi azalır,
ama nasibin adımları hep aynı yöne bakar.
“Aşkla yan,kendini yakma.Allah seni zaten görecek kadar yakında” ve son olarak;
ÜZÜLME ALLAH BİZİMLE BERABERDİR.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
ben ki zamansız bahçeleri kucakladım
güzeller bende kaldı
ibrâhîm
gönlümü put sanıp da kıran kim?
Puan vermedi
Savaşın insanı değil, insanın savaşı nasıl yendiğini gösteriyor bu roman. Ne kadar acı olursa olsun, insanın içinde bir yer var ki, hâlâ sevmeyi biliyor. Ve Aytmatov, o yeri çok iyi biliyor. Toprak Ana…
Bir insanın değil,bir milletin sabrını anlatıyor.
Kırılmanın da, yeşermenin de aynı topraktan çıktığını öğretiyor. Bu kitap bana şunu öğretti; bazı acılar konuşmaz. Ama susarken bile insan büyüyor. Tam nedenini bilmiyorum ama aklıma sürekli Şükrü Erbaş geldi her satırda nerdeyse, tarz olarak diyemem elbette ama yakınlık olarak. Tolgonay mesela, tam bir Şükrü Erbaş kadını. Sustuğu yer bile şiir gibi. “Acının insanı temizleyen bir tarafı vardır” der gibi bakıyor dünyaya.
Sevgili.. “SENİ ARIYORUM”
Âşıqam ber qahr o ber lutf-eş be-ced
Ey ‘aceb men ‘âşıq-e în her do zedd
Ben sevgilinin hem cefasına hem lutfuna aşığım,
Ne garip, ben iki zıddı da sevebilen bir âşığım!
“beni incit ama senin olayım”
######################################
Be-neşinem o ser be pîş-i pâyet
Ben hizem o cân konem fedâyet
...Senin gibi can yoldaşı için bin can feda olsun...
Türkiye’de İstanbul ne ise,
İstanbul’da gece ne ise,
Gecede yürümek ne ise,
Seni unutmamacasına düşünmek ne ise,
Seni sevmek ne ise,
Saklayayım, yok söyleyeyim derken
Birden aşka düşmek ne ise.
Her neyse…
