Orijinal ismi ''No Exit'' olan kitap dilimize Gizli Oturum olarak tercüme edilmiştir. Konumuz çeviri değerlendirmesi olsaydı bu ismi beğenmediğimi söylerdim, neyse ki konumuz bu değil.:)
Spoiler vermekte sakınca görmüyorum zira bu tür kitaplar biraz bilgi sahibi olmadan kapsamlı bir okuma yapılabilecek kitaplar değil.
Öldükten sonra bir odaya kapatılmış üç kişinin diyalogları bize felsefi bir tartışmanın kapılarını aralıyor.
Bir soru: Bizi kimse görmeyecek olsaydı kendimizi görmek ister miydik? Yani aynalara olan ilgimiz acaba ötekinin gözünde nasıl göründüğümüz kaygısı ya da merakı olabilir mi? Bir aynaya bakar ve şöyle düşünürüz: ‘’İyi görünüyorum.’’
Bir diğer deyişle aynada gördüğümüz yansıma bizim değil başkasının beğenisinin ya da beğenmeyişinin yansımasıdır.
‘’iyi görünüyorum’’ demek ‘’Bu halimle beni beğenecekler, bir kusur bulamayacaklar’’ demektir.
Kitaptaki karakterlerin bulunduğu odada bir ayna olmayışının sebebi de budur,
Diğerlerinin orada bulunma amacı aslında birbirlerine işkence etmek değildir. Birbirlerine ne olduklarını, ne olmadıklarını, nasıl göründüklerini anlatan sözleri ve bilmiş tavırlarıdır. Böylece amaç işkence etmek olmasa da sonuçta herkes işkence çekmiş olur.
Biri size bencil, alıngan, kibirli gibi diğer sıfatlara karşı nispeten kabul edilebilir küçük düşürücü sözler söylediğinde bile bu sizde ‘’gerçekten öyle miyim’’ tarzı bir kaygıya sebep olur. Siz bütün bir yaşamı elinde sebepleri ve sonuçlarıyla tutarken biri gelir ve sen sadece şusun der. İşte bu yüzden kitabın en önemli repliği ve tek cümlelik özeti de budur.
‘’Cehennem Başkalarıdır.’’
Dikkatli ve özenle okunulması gereken bir kitap. Tavsiye ediyorum.