Şükür
@septemberL
❥❥❥Kitapsever
Lisans
İstanbul
16 Kasım
80 okur puanı
Mart 2022 tarihinde katıldı
Narsist ve egolu bir kadının pençesinde debelenen zavallı Necdet!
Çok severek okuduğum bir kitap oldu. Necdet ve Meliha... En çok üzüldüğüm Mühezzer... Saffet Nezihi, Servet-i Fünun edebiyatı etkisi altında duygusal romanlarıyla tanınan bir yazardır. En ünlü ve (ilk evladım) dediği Zavallı Necdet büyük başarı kazanmıştır. Kitap İstanbul'un seçkin semtlerinde geçer. Duygusallığın ağır bastığı, Necdet Feridun'un iç hesaplaşmalarına, duygu ve mantığı arasında bocalamalarına şahit oluruz. Çok samimi bizden bir kitaptı. Kişiler bugün bile çok bilindik karakterler taşıyor.
Spoiler
Kitabın baz incelemelerini okudum. Bu konuda birkac söz soyleyecegım.
Meliha kötülendi necdet yükseltildi gibi yorumlar var. Melıha zorla evlendırılmıyor orada egosundan dolayı ve kaçan balık kovalanır diyerek necdete inat evleniyor. Ve ben meliha nın kesınlıkle aşık olduğunu düşünmüyorum elde edememe hırsı ve takıntısıyla necdet ın yakasına yapışıyor ilerleyen sayfalarda.
Necdet e gelirsek; evet çapkın hızlı yaşamış ve evlılık düşünmeyen bırı ve melıhayı görmeden aşık olduğunu düşündürüyor bır nebze hayalındeki kişiyi yaşıyor diyebılırız sonrasında meliha nın o masum hali gidip hırcın hırslı yüzünü gördükçe ve en yakın arkadaşının dahil olmasıyla vicdan yapıyor. Burada demek ıstedıgım yuceltılen erkek degıl yada düşürülen kadın degıl dıkkatlı bakarsanız yazar burada VİCDANı işaret ediyor sonuna kadar bir tanesı her zaman ıcsel olarak bır sıkıntı ve acı ıcınde pişmanlık ve azap içinde. Sürekli savaş verıyor. Kah gecıcı zevklerın şevkine kapılıyor kah iradesıyle kurtulmaya çalışıyor. Ancak öteki bundan pısmanlık duymak yerıne egosunu ve benlıgının ısteklerı cercevesınde devam edıyor hatta sınırları zorluyor hıc pes etmıyor. İbrahim şemsi ye açıklayalım dedıgı de cesaretten aşkına sahıp çıkmaktan degıl oradakı amacı bıle hala necdet ı ele gecırmek. Necdet i
Reklam
Bir yandan bir şeyler yazmak istiyorum bir yandan nasıl kelimeye dökebilirim bilmiyorum.
Çok yoğun derin kalbinize dokunan sade dilli bir kitap hatta karşılıklı konuşuyor gibi bir tat verdi. Hazır değilseniz okumayın derim. Çünkü çoğu sayfada gözlerinizden yaşlar boşalacak ( en azından ben kendimi tutamadım).
Ve kitaba ara vererek okudum, o yüzden 4 gün sürdü.
Bir kaç cümle kitabın içinden;
"bizi çocuk olarak hatırlayan son kişi de gittiğinde hâlâ var olduğumuz söylenebilir mi?"
Bir daha asla bu kadar bir zamanlar babamızın kollarındaki gibi güvende olmayacagız
Babamın numarasın telefonumdan silmedim henüz değil.. bunu hıc yapar mıyım bilmiyorum
Aslında babalarımız bizi severdi, sadece bunu nasıl göstereceklerini bilmiyorlardı.
Dostoyevski, insanın mutlu olduğunu bilmediği için mutsuz olduğunu, tek sebebin bu olduğunu söyler.
Bir kayboluşun romanı…Alıntı
Çoğu zaman bir mekan, bir yolculuk, bir kelime insanın geçmişini hatırlaması için yeterli bir imgedir. Malma İstasyonu da geçmişin şimdiye yansıdığı; mekanın, zamanın hayal perdesinde anlam kazandığı bir yer. İstasyonlar tren yolculuklarının durakları olduğu gibi; insanın da hayat yolculuğunda soluklandığı yerler vardır.En güzel düşüncelerle geçmişin ziyaret edildiği bu duraklarda hatıralar bir bir ruhtan zihne yansır.Geçmişin masalsı anlatısı bazen birçok ayrıntıyı olduğu gibi gizemleri de açığa çıkarır. Bir ailenin üç nesil boyunca süren hikayesinin içine sırlanmış bilgiler kendilerini kolay ele vermezler.
***(Kitap çok akıcıydı, kendımı kitaptan alamadım)
.
Çocukluğumuz bızı bız yapan yanımız acısıyla tatlısıyla bütün o anılarımız her karesi.. geçmişi heybemızde taşıyoruz farkında olmasak da.. ben burada Harriet için bu başlığı atmak istedim çünkü kayıp bir ruh gibiydi zamanın içinde hala çocuk kalmış bir ruh….
peyami safa'nın inanılmaz anlatımı özellikle son sayfalarda kendini iyiden iyiye hissettiriyor. psikolojik tahliller ve karakterlerin düşüncelerindeki doğallık ise ancak kusursuz olarak nitelendirilebilir. hepimizin her zaman yaptığı ama farkına varmadığı cisimlerle oyalanma, bir ayrıntıya takılma, uzuvlarla yapılan bir hareket, ciddi anlatımı pekiştirme adına okuyan üzerinde oldukça iyi bir etki bırakıyor. özellikle sona gelindiğinde, etraftaki her şeyi en ince ayrıntısına kadar anlatıp hayalgücüne yer bırakmayan stephen king kitaplarında bile görülemeyecek bir anlatım var. kitap okumuyorsunuz, resmen film izliyorsunuz, evet.
“Her felakete hazır ol, korkma! hazır ol! sen ki insansın başından çok geçti ve her şey geçecek: yalnızlık , sefalet , hastalık türlü mahrumiyetler , aşk , ölüm ve ölümler , zillet , perişan olmak , namütenahi perişan olmak … sen ki insansın bunların hepsine mahkumsun. korkma , sen ki insansın , başın daima alev içindedir , onu geriye çekme , bilakis daha içerilere , daha büyük alevlere sok , korkma , hazır ol , korkma elinde büyük bir ferman var : vazgeç!'”
Çok çok güzeldi… bayıldım adı, şanı kadar görkemli bir yapıt. Diğer kitaplarını da merak ediyorum.
Güçlü anlatı ve betimleme gücü olayları da zihinde canlandırmamızı sağlıyor.
Burdan sonrası Spoiler içerir.)
İnce memed e çok haksızlık edildi. Yiğit gözükara delikanlı..
Roman, ağaların hegemonyasında birey olmaktan uzak ve kentleşmenin beraberinde getirdiği “elitlerin” köylüler üzerinden nasıl geçindiğini, topraklarına nasıl çöktüğünü, insanların kendi topraklarında nasıl ırgat olarak çalıştırıldığını ve borç kavramı üzerinden ne ölçüde kazanım sağlandığını (üretim, iş gücü ve kölelik) tüm çıplaklığıyla gözler önüne seriyor. Bu durum yalnızca ağaların eylemlerinde değil, gücü yeten sıradan bir insanın bir diğerine kurduğu tahakküm esnasında da beliriyor. Öte yandan yöre halkının eşkıyalar ile olan münasebetine de değinilen romanda insanların ağalar ve eşkıyalar arasında süregelen yaşamları hakkında da fikir veriyor. Her ne kadar romana ismini de veren İnce Memed daha anlayışlı bir portreye sahipse de “Deli Durdu” gibi diğerlerinin ne kadar acımasız olabileceğini de bizlere göstermektedir. Ağalar ve eşkıyalar dışında romanda “hükümet” olarak anılan devletin son derece aciz kaldığına şahit oluyoruz. Hatta öyle anlar geliyor ki adalet sisteminin ve kurumların, belki de henüz yeterince olgunlaşmamış olmasından ve yeterince kanıksanamamış olmasından ötürü, haklıdan ziyade haksızın yanında yer aldığını görüyoruz. Bu durum özellikle “Hatçe” ve “Iraz Hatun” ile alakalı bölümlerde kendini gösteriyor. Yeri geliyor Ali Safa gibi yarı okumuşların insanları birbirine kırdırarak ellerindeki toprağı ve mülkü aldığına şahit oluyor.
Reklam