Şükür
@septemberL
❥❥❥Kitapsever
Lisans
İstanbul
16 Kasım
80 okur puanı
Mart 2022 tarihinde katıldı
Narsist ve egolu bir kadının pençesinde debelenen zavallı Necdet!
Çok severek okuduğum bir kitap oldu. Necdet ve Meliha... En çok üzüldüğüm Mühezzer... Saffet Nezihi, Servet-i Fünun edebiyatı etkisi altında duygusal romanlarıyla tanınan bir yazardır. En ünlü ve
Bir yandan bir şeyler yazmak istiyorum bir yandan nasıl kelimeye dökebilirim bilmiyorum.
Çok yoğun derin kalbinize dokunan sade dilli bir kitap hatta karşılıklı konuşuyor gibi bir tat verdi. Hazır değilseniz okumayın derim. Çünkü çoğu sayfada gözlerinizden yaşlar boşalacak ( en azından ben kendimi tutamadım).
Ve kitaba ara vererek okudum, o yüzden 4 gün sürdü.
Bir kaç cümle kitabın içinden;
"bizi çocuk olarak hatırlayan son kişi de gittiğinde hâlâ var olduğumuz söylenebilir mi?"
Bir daha asla bu kadar bir zamanlar babamızın kollarındaki gibi güvende olmayacagız
Babamın numarasın telefonumdan silmedim henüz değil.. bunu hıc yapar mıyım bilmiyorum
Aslında babalarımız bizi severdi, sadece bunu nasıl göstereceklerini bilmiyorlardı.
Dostoyevski, insanın mutlu olduğunu bilmediği için mutsuz olduğunu, tek sebebin bu olduğunu söyler.
Bir kayboluşun romanı…Alıntı
Çoğu zaman bir mekan, bir yolculuk, bir kelime insanın geçmişini hatırlaması için yeterli bir imgedir. Malma İstasyonu da geçmişin şimdiye yansıdığı; mekanın, zamanın hayal perdesinde anlam kazandığı bir yer. İstasyonlar tren yolculuklarının durakları olduğu gibi; insanın da hayat yolculuğunda soluklandığı yerler vardır.En güzel düşüncelerle geçmişin ziyaret edildiği bu duraklarda hatıralar bir bir ruhtan zihne yansır.Geçmişin masalsı anlatısı bazen birçok ayrıntıyı olduğu gibi gizemleri de açığa çıkarır. Bir ailenin üç nesil boyunca süren hikayesinin içine sırlanmış bilgiler kendilerini kolay ele vermezler.
***(Kitap çok akıcıydı, kendımı kitaptan alamadım)
.
Çocukluğumuz bızı bız yapan yanımız acısıyla tatlısıyla bütün o anılarımız her karesi.. geçmişi heybemızde taşıyoruz farkında olmasak da.. ben burada Harriet için bu başlığı atmak istedim çünkü kayıp bir ruh gibiydi zamanın içinde hala çocuk kalmış bir ruh….
peyami safa'nın inanılmaz anlatımı özellikle son sayfalarda kendini iyiden iyiye hissettiriyor. psikolojik tahliller ve karakterlerin düşüncelerindeki doğallık ise ancak kusursuz olarak nitelendirilebilir. hepimizin her zaman yaptığı ama farkına varmadığı cisimlerle oyalanma, bir ayrıntıya takılma, uzuvlarla yapılan bir hareket, ciddi anlatımı pekiştirme adına okuyan üzerinde oldukça iyi bir etki bırakıyor. özellikle sona gelindiğinde, etraftaki her şeyi en ince ayrıntısına kadar anlatıp hayalgücüne yer bırakmayan stephen king kitaplarında bile görülemeyecek bir anlatım var. kitap okumuyorsunuz, resmen film izliyorsunuz, evet.
“Her felakete hazır ol, korkma! hazır ol! sen ki insansın başından çok geçti ve her şey geçecek: yalnızlık , sefalet , hastalık türlü mahrumiyetler , aşk , ölüm ve ölümler , zillet , perişan olmak , namütenahi perişan olmak … sen ki insansın bunların hepsine mahkumsun. korkma , sen ki insansın , başın daima alev içindedir , onu geriye çekme , bilakis daha içerilere , daha büyük alevlere sok , korkma , hazır ol , korkma elinde büyük bir ferman var : vazgeç!'”
Çok çok güzeldi… bayıldım adı, şanı kadar görkemli bir yapıt. Diğer kitaplarını da merak ediyorum.
Güçlü anlatı ve betimleme gücü olayları da zihinde canlandırmamızı sağlıyor.
