Şükür
@septemberL
❥❥❥Kitapsever
Lisans
İstanbul
16 Kasım
80 okur puanı
Mart 2022 tarihinde katıldı
Yüreğinin nasıl yandığını söyleyebilenin ateşi azdır.
(Petrarca)
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Narsist ve egolu bir kadının pençesinde debelenen zavallı Necdet!
Çok severek okuduğum bir kitap oldu. Necdet ve Meliha... En çok üzüldüğüm Mühezzer... Saffet Nezihi, Servet-i Fünun edebiyatı etkisi altında duygusal romanlarıyla tanınan bir yazardır. En ünlü ve (ilk evladım) dediği Zavallı Necdet büyük başarı kazanmıştır. Kitap İstanbul'un seçkin semtlerinde geçer. Duygusallığın ağır bastığı, Necdet Feridun'un iç hesaplaşmalarına, duygu ve mantığı arasında bocalamalarına şahit oluruz. Çok samimi bizden bir kitaptı. Kişiler bugün bile çok bilindik karakterler taşıyor.
Spoiler
Kitabın baz incelemelerini okudum. Bu konuda birkac söz soyleyecegım.
Meliha kötülendi necdet yükseltildi gibi yorumlar var. Melıha zorla evlendırılmıyor orada egosundan dolayı ve kaçan balık kovalanır diyerek necdete inat evleniyor. Ve ben meliha nın kesınlıkle aşık olduğunu düşünmüyorum elde edememe hırsı ve takıntısıyla necdet ın yakasına yapışıyor ilerleyen sayfalarda.
Necdet e gelirsek; evet çapkın hızlı yaşamış ve evlılık düşünmeyen bırı ve melıhayı görmeden aşık olduğunu düşündürüyor bır nebze hayalındeki kişiyi yaşıyor diyebılırız sonrasında meliha nın o masum hali gidip hırcın hırslı yüzünü gördükçe ve en yakın arkadaşının dahil olmasıyla vicdan yapıyor. Burada demek ıstedıgım yuceltılen erkek degıl yada düşürülen kadın degıl dıkkatlı bakarsanız yazar burada VİCDANı işaret ediyor sonuna kadar bir tanesı her zaman ıcsel olarak bır sıkıntı ve acı ıcınde pişmanlık ve azap içinde. Sürekli savaş verıyor. Kah gecıcı zevklerın şevkine kapılıyor kah iradesıyle kurtulmaya çalışıyor. Ancak öteki bundan pısmanlık duymak yerıne egosunu ve benlıgının ısteklerı cercevesınde devam edıyor hatta sınırları zorluyor hıc pes etmıyor. İbrahim şemsi ye açıklayalım dedıgı de cesaretten aşkına sahıp çıkmaktan degıl oradakı amacı bıle hala necdet ı ele gecırmek. Necdet i
Bir yandan bir şeyler yazmak istiyorum bir yandan nasıl kelimeye dökebilirim bilmiyorum.
Çok yoğun derin kalbinize dokunan sade dilli bir kitap hatta karşılıklı konuşuyor gibi bir tat verdi. Hazır değilseniz okumayın derim. Çünkü çoğu sayfada gözlerinizden yaşlar boşalacak ( en azından ben kendimi tutamadım).
Ve kitaba ara vererek okudum, o yüzden 4 gün sürdü.
Bir kaç cümle kitabın içinden;
"bizi çocuk olarak hatırlayan son kişi de gittiğinde hâlâ var olduğumuz söylenebilir mi?"
Bir daha asla bu kadar bir zamanlar babamızın kollarındaki gibi güvende olmayacagız
Babamın numarasın telefonumdan silmedim henüz değil.. bunu hıc yapar mıyım bilmiyorum
Aslında babalarımız bizi severdi, sadece bunu nasıl göstereceklerini bilmiyorlardı.
Dostoyevski, insanın mutlu olduğunu bilmediği için mutsuz olduğunu, tek sebebin bu olduğunu söyler.
