Zamanların hem en iyisi hem de en kötüsüydü. Bilgeliğin ve aptallığın çağıydı. Hem inanç hem de kuşku devriydi. Işığın da asrıydı karanlığın da. Hem umut baharıydı hem de umutsuzluk kışı. Her şeye sahiptik hiçbir şeyimiz yoktu..
İnsan ruhu satvetli tarafını kaybetmeyecektir. Hayat sadece bir ücret ve sa'y meselesi değildir. Ferdi hayatımız bitse bile şiir ve şarkı devam edecek, bahar mevsimleri kuşlar ötecek, mehtap geceleri kundaktan yeni çıkmış çocuklar Ay'ı görünce gülümseyecekler, Hülasa içimizdeki ve dışımızdaki ahenk olduğu gibi kalacak. Madem ki hepsinin arkasında "yaratıcı hamle" durmadan çalışıyor, büyük zemberek işliyor, o işledikçe insanlık her şey gibi, ölümün tehlikesi değildir. Fakat saadet?[...]Onu da içimizde aramalıyız, o güneş yalnız içimizdedir. Ve oradan doğmak şartıyla etrafımızı değiştirebilir. Onun sırrı bizdedir.