Serap Kadıoğlu
@serapruzgar
Keçiyim ben , kusurum hep ortada..
Üzgünüm ama Zülfü Livaneli yeni kitap çıkarınca coşan heyecanımı hiç karşılamadı. Yıllar evvel kendi hayatını yazdığı Sevdalım Hayat’tan alıntılarla bezenmiş, kendini tekrar eden kopuk, boşluklarla dolu, hızlıca kaleme alınmış gibi.. Livaneli’nin bugüne kadar okuduğum tüm kitapları arasında maalesef son sırada yerini aldı.
Reklam
Okadar keyifle okudum ki, denizcilik terimlerini ve denizciliği sevmememe rağmen nasıl akıcı ilerledi nasıl heyecanla yedim yuttum bilmiyorum.. Kurt Larsen , gemideki insanların ölümüne kayıtsızlıkla bakarak ‘belki de onları özgür bırakıyoruzdur öldürerek’ diyen heybetli dağ gibi adam, öldün ama ruhun özgür kalamadı son ana kadar..
Karanlık bir kitap, rahatsız edici. Yazarın geçmişine bakıldığında neden böyle bir kitap yazdığı daha net anlaşılıyor fakat yine de toplumsal normlara, düzene , sıradan olana otoriteye başkaldırmayı 12 yaşında ergen çocukların anlamlandıramadığı içsel öfkeleri üzerinden anlatılmasını çok nahoş buldum. Bir kez daha anlıyoruz ki, anlam ve amaç herşey. Hayatta bir amacı , dayanağı olmayan, yemek içmek kadar elzem olan ‘sevgiyi’ hissedemeyen, maneviyatı zayıf her insanın hiçliğin boşluğunda çıldırıp yazar gibi intihar etmesi normaldir kardeşim. RIP diyemeyeceğim zira orda da huzur bulamamıştır kanımca.
Ölüm anında düşünülenler
Yazarın okuduğum ilk kitabı. Son olmayacağı belli. 150 sayfalık kısacık bir romanda acı okuyucuya nasıl bukadar hissettirerek anlatılır diye düşündüm okurken. Ölüm anında neler hissedildiğini hep merak etmişimdir belki ondanmışsa ki, fazlasıyla etkiledi beni.Son ana kadar insanın hayata tutanacağına bırakmayacağına olan inancı, ölüyor oluşuna inanamayışı bunu asla kabul edemeyişi ve o kabul edememenin verdiği korku.. yalnızlığı, yabancılığı, acıyı iliklerimde hissettim.
Yusuf Atılgan’ın okuduğum ilk kitabı muhtemelen bir daha hiçbir kitabını okumam. Abaza ve boş beleş bir adamın bir araba dayak yese hiçbir derdinin kalmayacağı içsıkıntılarını okurken ölse de kurtulsak dedim yani.. Hiç te myle yok varoluşsal sıkıntılarmış, adam çocukluk travmalarının tortusundan acı çekiyormuş falan gibi düşünemicem valla, içim şişti.
Reklam