Müminin dili kalbinin arkasındadır.
Bir şey konuşmak istediği zaman önce onu kalbiyle düşünür. Sonra onu diline döker.
Münafığın diliyse kalbinin önündedir. Bir şeyi kastettiğinde onu diline döker , kalbiyle düşünmez.
“Gayesiz olmayınız. Gayesiz olmak ot olmaktır. Yaradılış amacınız üzerinde kafa yorunuz. Kâinat içerisinde insanlığın, insanlık içersinde mensub olduğunuz ümmetin, ümmet içersinde şahsınıza görev ve sorumlulukları üzerinde düşününüz. Rolünüzü iyi oynamak, onun ne olduğunu bilmekle mümkündür.”