Bugün serenadı bitirdim. Tanışmak istediğim ama çekindiğim ve şans bulamadığım tayini çıkmış bir öğretmenimin tavsiyesiydi, hem bu yüzden hem de livanelinin okuduğum ilk kitabı olduğundan artık benim için özel bir yeri var. Çok beğendim hayatın aynı zamanda inanılmazlığını, aceleliğini,gündeliğini ve hamlığını çok güzel işliyor. Kitaplarda genellikle aşk hikayelerini birinci kişinin anlatımından dinlemeye alışkınım,böylesine derin bir aşkı üçüncü kişinin ağzından dinlesem de o duygu derinliğini sanki ben Maximilianmışım gibi hissettim. Anlatılan şeyler toplumsal bir gerçek, neredeyse her evin geçmişinde, hepimizin ailesinde yaşanmış ama anlatılmayan şeyler var.Bu yaşanmışlıklar bazılarımızda daha ağır, bazılarımızda daha gizli. Yalnız kumsaldaki son bana çok trajikomik geldi yaşanan onca şeyden sonra dalga geçiliyor gibi hissettim. Max'ın 24 Şubat'ta ölmediğine çok sevindim, hem bizin hem de Maya'nın onu tanıma şansı oldu.
Kitabın anlattığı tarihî olaylar oldukça çarpıcıydı. Fakat yazarın Türkiye’ye yönelik memnuniyetsizliğini sık sık dile getirmesi bana göre hikâyeye katkı sağlamaktan çok dikkat dağıttı. Romanı bitirdiğimde aklımda hikâyeden çok bu tekrar eden bakış açısı kaldı.
Bi’daha Livaneli okuyacağımı zannetmiyorum!!!
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Yakın tarih cahilliğim.
Yakın tarihimizle ilgili ne kadar cahil olduğumu anladığım bir kitap oldu kurgumu değil mi derken struma yazdığımda gerçeklerle yüz yüze geldim ve ne kadar çok okumam gerektiğini bir kez daha fark ettim. Roman etkileyici ve sürükleyici tüm duyguları yaşattı okurken. Sanırım geç kaldığım kitaplardan arkadaşlarımdan nasıl hala okumadığıma şaşıranlar da oldu :) Kesinlikle tavsiye.
Mü-kem-mel
Okuma doygunluğu yaşadınız mı hiç? İşte o lanet dönemde okuduğum ama bayıldığım bir kitap. Kesinlikle okunmalı bence, Zülfü Livaneli'nin okuduğum 2. kitabı ve her ikisinden de çok aşırı keyif aldım. Türk okuyucular bu yazarın değerini bilmeli bence. Profesör Maximilian Wagner ile Nadia'nın aşkı öyle iyi kurgulanmış ve yazılmış ki kitabı bırakası gelmiyor insanın, 18 günde okudu yazıyor ama işaretlemeyi unuttuğum için, normalde 5 günde bitirdim. Hem merak uyandırıyor hem de hiç bitmese de okusam dediğim bir kitap, kesinlikle okunmalı.:)
Zülfü Livaneli' nin kitaplarını seven bir okur olarak bu kitap beni pek bı tatmin etmedi çok yüzeysel kaldığını düşünüyorum anlatılmak istenenler, olaylar. Livaneli' den daha derin yazılar beklemiştim o yüzden bu kitap beni biraz hayal kırıklığına uğrattı.
Kitap, sağ sol çatışmasının en ateşli zamanlarından bahsetmekte bir nevi Livaneli' nin hayatından da izler yer almaktadır, tamamen değil ama benzerlikler olduğunu ifade etmektedir yazar. Bu çatışmanın sonucunda bölünen ailelerin dramlarını, ayrılmak zorunda kaldıklarını, sadece kitap okuyorsun diye hapse girildiğini o karanlık günleri anlatmaktadır kitap. O günleri yaşayan yazardan otobiyografik bir kitap olmadığı ama benzer hayatları yaşadığını söylemektedir.
Yazarın Serenad, Kardeşim Hikayesi ve Balıkçı ve Oğlu kitaplarını okumuş ve çok beğenmiş biri olarak beni çok tatmin etmedi yazarın bu kitabı.
Balıkçı ve Oğlu değerlendirme
Livaneli yine toplumsal sorunlara dikkat çekmeyi başarmış. Balıkçı ve Oğlu romanında yazar; göçmenlik, üst tabakanın doğayı giderek daha fazla tahrip etmesi, rüşvet gibi birçok toplumsal meseleye değinmiştir. Bunun yanı sıra kadın dayanışmasını ele almış ve güçlü üç kadın karaktere yer vermiştir. Bu yönleriyle okurda farkındalık ve bilinç oluşturabilecek etkileyici bir roman ortaya çıkmıştır. Ayrıca göçmenlik sorunu üzerinden empati duygusunu da güçlendirmektedir. Benim okuduğum yayınevinin baskısına göre kitap 134 sayfaydı. Bu nedenle en fazla iki günde bitirilebilecek bir roman olduğunu düşünüyorum. Ancak ilginç bir şekilde Serenad ve Mutluluk romanlarını üç günde bitirmiş olmama rağmen bunu 11 günde bitirdim. Bu durum muhtemelen benim uyuşukluğumdan kaynaklanıyordu. Yine de genel olarak değerlendirdiğimde, Balıkçı ve Oğlu oldukça başarılı ve okunmaya değer bir romandı.