Zweig'ın okuduğum bilmem kaçıncı kitabı. Yine güzle bir kitap olmuş, artık alıştım güzel oluşuna ve bu beni etkilememeye başladı sanırım.
Ama bu kitapta kendi hayatımdan da çok fazla iz gördüğüm için de sıkıcı gelmiş olabilir. Sevdiklerimden uzak ve alışkın olmadığım yabancı kalabalık, çekingenlik, merak, ne yapacağını bilememe ve duş kırıklığı. Çoğu bende de vardı.
Ama ele aldığı konular itibariyle, insanın içinde kalmış, dile gelmemiş gizli arzular güzel işlenmiş. Bu açıdan okunmaya değer bir Zweig tarzı.