Gelmiş geçmiş en iyi günlerdi, gelmiş geçmiş en kötü günlerdi;hem bilgelik çağıydı hem ahmaklık; hem inancın devriydi hem şüpheciliğin; hem Aydınlık hem Karanlık bir mevsimdi; umudun baharı, umutsuzluğun kışıydı;hem her şeyimiz vardı hem hiçbir şeyimiz yoktu; hepimiz ya doğruca Cennete gidecektik ya da tam aksi istikamete...
"Kuşkulandığım zamanlar benim için zordu ama şimdikinden daha kolay geliyordu. Kuşkulandığım sıralar bir umut vardı; ama artık umut yok ve yine de her şeyden kuşkulanıyorum."
"Ben sana hep üşüyordum,
Çünkü kıştım.
Nakıştım,
Bakıştım.
İnkar etmiyorum da bunu
Seni sevmek gibi büyük işlere kalkıştım.
Ve lütfen inkar etme;
Sana en çok ben yakıştım.”
Özdemir Asaf