Serhat Çam
@serhatthebeast
Reklam
Hayvan Çiftliği’ni bitirdim. Kısa bir kitap ama içindeki tekme çok sert. Orwell, “devrim” diye başlayan şeyin nasıl hızla yeni bir diktatörlüğe dönüştüğünü, hem de orijinalinden daha iğrenç bir hale geldiğini, 100 sayfada suratımıza vuruyor. Eşitlik diye yola çıkıp “Bazı hayvanlar daha eşittir”e varmak, aslında tarihin en acımasız özeti. En sinir bozucu tarafı şu: Domuzlar iktidarı ele geçirirken hayvanlar bunu izliyor ve hâlâ “devrim devam ediyor” diye kandırılıyor. Boxer gibi aptalca sadık kalanlar çalışırken ölüyor, geri kalanlar da hafızası silinmiş gibi her şeyi yutuyor. Bu kitap sadece Stalin dönemi değil, bugün hâlâ her yerde tekrarlanan o klasik oyunun ta kendisi. Kısacası: İdealizmle başlayan her hareketin sonunda bir avuç domuzun lüks içinde yaşayıp geriye kalanların “daha çok çalışacağız” diye slogan atarak sömürülmesi... Orwell bunu o kadar net göstermiş ki, insan kitabı kapatınca içinden “ulan yine mi aynı hikaye” diye geçiriyor. Kısaca: Okunması zorunlu, kısa, acı ve çok etkili bir tokat. 10/10.
Can çıkar huy çıkmaz. Stefan Zweig’in Bir Kadının Yaşamından Yirmi Dört Saat kitabını bitirince aklıma ilk gelen cümle bu oldu. Öykü, Fransız Rivierası’ndaki bir pansiyonda başlar. Evli bir kadın aniden yabancı bir adamla kaçınca herkes onu yargılar. Yaşlı İngiliz dul Mrs. C. ise sessiz kalır ve kendi sırrını anlatır: Yıllar önce o da benzer bir 24 saat yaşamış. Mrs.C., kumarhanede intihara kalkışan genç bir adama acır, borçlarını öder. Ama bu acıma kısa sürede güçlü bir tutkuya dönüşür. Kadın her şeyini riske atar. Ancak adamın kumar bağımlılığı o kadar derindir ki hiçbir şey onu değiştiremez. Zweig, tutkunun akıl dışı gücünü ve “can çıkar huy çıkmaz” gerçeğini ustalıkla gösteriyor. Kısa ama derin bir öykü. Okuduktan sonra uzun süre aklınızdan çıkmıyor. Tavsiye ederim.
Bir Kadının Yaşamından Yirmi Dört SaatStefan Zweig · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 2024150,9bin okunma
