son kitapla beraber çoğu karakteri hem iç dünyaları hem geçmişleri bakımından yakından tanıma şansımız oldu. hemen her karakterin bir derinliği, kendilerine has hikayeleri ve içsel çatışmaları vardı. diğer bir yandan da bazı öğrenmeyi beklediğim soruların cevapsız kalması üzdü beni.
geçmişini önceki kitaplardan az da olsa gördüğümüz için benim en çok okumak istediğim karakter holland’dı. kötü bir karakterin, okuyucuya empati yaptıracak ve hatta belki üzecek bir yolla, neden bu hale geldiğinin ve geçmişinin açıklanması çok klasik de olsa gerçekçidir. kimse saf kötü veya saf iyi değildir, kimse mükemmel olamaz. her karakterin kusurları vardır. diğer karakterlerin de zaman zaman yaptıkları hatalar ve kusurlarının yanı sıra holland’ın geçmişine de odaklanılması ilk kitaplardan bu yana beklediğim ve keyif aldığım bir nokta oldu.
yine bitmesiyle beni boşluğa düşüren bir seri. yazarın kalemine ve evreni dokuyuşuna diyecek laf yok, devam serisini de tamamlanır tamamlanmaz almayı düşünüyorum.
9/10
ateş kadehi, 4. kitap. olayların iyice düğüm olduğu kitapta diyebiliriz tabi.
harry, ron ve hermione'nin artık çocukluktan çıktığı bu kitap hikayeyi biraz daha derinlemesine ele alırken bir yandan da geliştiriyor.
hep uzaklarda olan ve bi şekilde bir gün dönmesi beklenen "karanlık lord" çok dallı budaklı bir planla karşımızda.
evet arkadaşlar, bu kitap düğümün düğüm olduğu, voldemort'un sahalara döndüğü o kitap.
kitabı azıcık karakterler üzerinden ele almak istiyorum bu sefer çünkü zaten hikaye ortada.
harry- istemediği ve asla heves etmediği bir turnuvaya katılmak zorunda bırakılıyor. ve harry bu kitapta oldukça aciz bırakılmış bir konumda. asla çözüm üretemiyor yarışma süresince. aslında kimse yardım etmese, ejderha gerçektende işini bitirebilirdi. ama yardım ettiler. herkes onu o kupaya taşımaya yemin etmiş gibiydi.
ron: tam bir kıskançlık krizi geçiriyo bu kitapta. hem harrye karşı hemde hermione'ye karşı. duygularını tavanda yaşıyor. burnu da düşse almıyor. napalım, ergenliği en çok yaşayan ve ergen olduğu hissettirilen karakter kitapta.
hermione: bildiğiniz gibi. kız hep akıllı ve hep haklı.
ikizler: gelecek telaşına düştükleri bir kitap bu, ne yaparız, nasıl yaparız kurguları var hep arka planda. weasley ürünleri geliyorum diyor.
sirius : gerçekten seri boyunca harry'nin maruz kaldığı tek aile duygusunu sağlayan karakter. onun için endişeleniyor. bilgi paylaşıyor, yönlendirmeye çalışıyor. kol kanat gerici bir vaftiz baba görüyoruz onda. baba sıcaklığına en yakın duygu sanırım, içimi ısıtan canım karakter.
dumbledore: bi insan bu kadar mı sır küpü olur canım profesör. azıcık şu çocuğa durumları açıklasan keşke. yine sinir olduğumuz bir karakter bu kitapta da dumbledore eksik olmasın.
deligöz moody: gerçeği ile tanışmayı ve tüm yıl dersleri gerçekten onun
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Ne zamandır okuyacağım diyordum erteliyordum. Hizmetçi serisini sevdiydim ama ilk kitabını. İkinci kitap kısmen hayal kırıklığıydı ama toparlamış. Yine de devam etmedim. Bunu görünce konu çok ilgimi çekti.
Esas kız bir seri katilin tek çocuğu. Nayır adam gerçekten seri katil, kimse iftira atmadı. Esas kız Nora annesinin intiharından sonra büyükannesiyle yaşadı ve soyadını da değişti. Üstelik artık bir cerrah. Hı hı ama o babası gibi değil. Ancak sanırsam dna dan geçiyor böyle şeyler. Nora'nın ilginç yanları var.
Nora tamamen hayatını değişse de neredeyse hiç arkadaşı ya da ilişkisi olmasa da yaşananları unuttuğu söylenemez. Üstelik hapisteki bana her hafta ona mektup gönderirken mümkün değil.
Derken babanın yakalanışının 26ncı yılında bir şeyler değişiyor. Babasını taklit eden bir katil. Ve bu katil Nora'nın hastalarını hedef alıyor.
Baba müebbet almış, biri Nora'yı tanıyor, damgasız mektuplar geliyor, arabasında insan parçaları buluyor keza evinde de.
Peki Nora gerçekten de babasının kızı olabilir mi?
Hikayeyi sevdim, şaşırtmacaları güzeldi. Ancak kafama takılan bir şey var onun hakkında bir şeyler yazıldığını görmedim. Mesela babası neden elleri kesiyordu neden hep mavi gözlü açık tenli kadınları hedef alıyordu? Bence babaya biraz daha yer vermeliydi.
Neyse benden bu kadar. Epope sevdi gidin okuyun
Herkese selamlar
Bugun size kalemini cok sevdigim sevgili @pinarsalmnn in yeni serisinin ilk kitabi olan #kızılgerdan yorumu ile geldim. Seri uzun zamandır radarimdaydi, ancak bagimsiz okunuyor da olsa devam kitabındaki karakterleri ilk kitapta merak edecegim korkusuna baslayamiyordum. Nihayet ikinci kitap çıkmışken baslamak lazim dedim ve iyi ki de oyle yapmisim. Cok severek okudum. Hic bir sey olmasa bile Ali Cihan icin okunur, erilir, bitirir yani
Sakli serisinin bende yarattığı duygu yoğunluğunu elbette bu kitapta bulamadım. Cunku istemsizce Balca ile Erva kıyaslaması yaptim. Her ne kadar ikisinin farkli karakterlere ve farkli hikayelere sahip oldugunu bilsemde kafamdan bir turlu Erva'nin askinin büyüklüğünü gideremedim. Dolayisiyla pozitif ayrımcılık ile Erva'dan sebep Balca'ya oyle cok bağlanamadım. Bunda biraz da Balca'nin kafasına buyruk yani beni cekmedi. Tamam cok esaslı, hakikatli, inandıkları doğrultusunda hareket eden biriydi. Ama iste...!
Fakat Ali Cihan oyle mıydı? Ayyy adama ba-yil-dimmmmm. Bu kitapta da favori karakterim Ali Cihan oldu Nasil guzel sevdi, korudu, sahiplendi. Adamin tipiyle tarzi cok uyumluydu bence, guzel yazilmisti. Gerçek hayatta boylesi olsa bir yere kapatilmali
Balca ve Ali Cihan'in 7 yıllık görmeden platonik aşklarının uzerine bir karsilasma anlari var, Ali Cihan'in Balca'nin karsisina bir cikisi var, offff
Kitabin iki yönlü anlatimi, yer yer betimlemelerinin bulunmasi, surekli bir aksiyon halinde olmasi kisimlarini sevdim. Biraz uzundu ama artik bu durum bence yerli yazarlarimizin drami bolca hissettirme aliskanligindan. Dizilerde de, sinemada da, kitaplarda da bu hep boyle, alistik yani
Simdi sirada Gok Kuzgun var. Balca'nin abisi Yalvac ile hayatinin şokunu yasadigi arkadaşı Nazli'nin anlasmali evlendigi hikayeyi konu
Uzun zamana yayılan,bi süre elimin gitmediği hatta son 15 sayfasını 2 günde okuduğum o kitap. Vermek istediği mesaj çok güzel aslında ama kitabın ağır dilinin altında ezilmiş gibi.
7/10
2026 100. kitabı
7.5 /10
Rinaverse evreninde en merak ettiğim çiftlerden birinin hikayesine sonunda başladım.
Açıkçası beklentim daha yüksek olduğu için bu kitap biraz ortalama kaldı benim için. Rina genelde kırılma anlarını beklenmedik yerlerde kesin şekilde veriyor o yüzden Kyle ve Rai için tam kırılma nerde yaşanacak merak ediyorum.
Smut kısmı beklediğimden fazlaydı ama rahatsız edici değildi. Sonuçta kurguda ikisini birbirine yaklaştıracak bir olay olmayınca Kyle’n Rai’ye uyguladığı tarifeye kaldık.
Seri ülkemizde çok saçma başladığı için önce okumamız gereken bu kitapları Yalan Serisi ve Canavar üçlemesinden sonra okumak pek çok yerde büyüyü bozuyor ama çok fazla spoiler yemeden okumak yine de mutluluk verici.
Final kısmı fena bitti direkt ikinci kitapla devam etmem şart..
