Bu eser için ne diyebilirim bilmiyorum, belki de en kısa ve öz ifade şu olur: Tam bir şiir ziyafeti. Hem de asırlar öncesinden gelen, zevkli insanlara hususî olarak hazırlanmış harika bir ziyafet.
Eserin sahibi Fuad Köprülü'yü elimden geldiğince tanıtmaya çalıştığım şu incelememin linkini buraya kopyalıyorum, merak buyuranlar buradan okuyabilir: #289442729
Türk Saz Şairleri, Fuad Köprülü'nün büyük araştırmaları neticesinde ortaya çıkan çok kıymetli bir metin. Eserin içerisinde Karacaoğlan gibi ismini bildiğimiz şairler dışında isimlerini ilk defa duyduğum bir çok şairin hem kısa hayat hikâyeleri hem de şiirleri yer alıyor. Bu saz şairlerinin yaşadıkları devirler ise 16 ila 19 ncu asır arasını kapsıyor.
16. Asır Saz Şairleri: Kul Mehmed, Öksüz Dede, Hayâlî, Köroğlu, Ozan, Bahşi ve Mağrib Ocakları Şairleri: Oğuz Ali, Gedâ Muslu, Çırpanlı, Armudlu, Kul Çulha
17. Asır Saz Şairleri: Gevherî, Âşık Ömer, Karacaoğlan, Kuloğlu, Kâtibî, Kul Mustafa, Âşık, Üsküdari, Keşfi, Âşık Halil, Kul Deveci, İbrahim, Kâmil, Benli Ali, Gazi Âşık Hasan
18. Asır Saz Şairleri: Ravzî, Ali, Hoca Oğlu, Hükmi, Kâtibî, Derviş Mûsâ, Kabasakal Mehmed, Ahmed, Levnî, Şermî, Mahtûmî, Mecnûnî, Kıymetî, Neşâti Vatan, Civan, Nûrî, Abdi, Sadık, Kâmil, Âşık Said, Derûnî, Nigârî, Küşâdî, Âşık Süleyman, Bağdâdî, Âşık Halil, Kütahyalı Sırrı, Şem'i ve Garb Ocakları Şairlerinden: Nakdi, Seferli Oğlu, Mağribli Oğlu, Kara Hamza
19. Asır Saz Şairleri: Erzurumlu Emrah, Âşık Dertli, Bayburdlu Zihnî, Kayserili Seyrânî, Tokadlı Nûrî, Ruhsati, Minhâcî, İspartalı Seyrânî, Aşık Ali, Beşiktaşlı Gedâi, Silleli Devamı, Silleli Sürüri, Silleli Figanî, Silleli Zehri, Silleli Nigârî, Aşık Cevri, Aşık Hikmeti, Bezmi, Micmeri, Sabri,
"İşin Allah'a kalmışsa olmuş bil!"
"Karşında o kadar çok maskeli insan var ki onları tanımak için yoruluyorsun. Şayet dikkat edersen güzel olan bir şey var; o senin hakkını aldıkça, sen onun sevaplarından kazanıyorsun. O halde kaybettim diye üzülme, biraz daha derin bakarsan, asılında kazandığını fark edeceksin!"
"Toplum sana Allah'tan korkmanı söyler, oysa korkunun olduğu yerde sevgi asla yoktur. O halde Allah'tan korkarsan onu nasıl kendine yakın hissedebilirsin? Allah sonsuz serhamet sahibidir, O bağışlayanların en hayırlısıdır. Allah'tan korkmak, ben bunu yaparsam Rabbime layık bir kul olamam, O bana güvenmiş, ben bu güveni sarsarım" demektir. Asıl korku budur. Kendi vicdanından korkmaktır. Allah karşısına hâyâ edecek bir amelle çıkmaktan korkmaktır..."
"Onun görüşüne göre, mutsuz insn yoktur, mutlu olacağına inanmayan insanlar vardır ve insanları yorgun kılan yaşam değil, taşıdıkları maskeleridir."
"Psikolojik sorun yoktur, zihinsel bir işletim hatası vardır. İnsan zihni kullanmasını bilmiyor, çünkü onun kullanma talimatını kimse vermedi!"
"Arzu şeytanidir, niyet ise rahmanidir."
"Ben Allah'tan isterim, niyet eder ona bırakırım, Allah verirse bir kere sevinirim, vermez ise on kere sevinirim."
"Kulillah sümme zerhum. (Enam S. 91. Ayet) Allah de ötesini bırak."
"Bizim işimiz kalbimizi kıranla oyalanmak değil, kırılan yeri bulmaktır. Ve kalp kırılmaz. Kırılan bir şey varsa o gurur, onur, egodur!"
"Her haklı olma ihtiyacı hissettiğinde farkına varmanı isterim: Ego senden doyum bekliyor! Ve hemen onu sustur; onu beslemeyeceğini kibarca söyle ve sevgiyle yerine oturt."
"Sen gönlünü kırana isyan etmekten, kırık gönüllere merhem olan Allah'ı unutuyorsun."
"Bir keresinde şeytan Hz.Ali (ra)'a dedi ki: "Madem bu kadar Rabb'ine tevekkülle bağlısın hadi bakalım şu
Reklam
Osmanlı padişahlarının anneleri, genellikle “Valide Sultan” unvanı taşıyan önemli figürlerdi. Hem saray içerisindeki hem de devlet yönetimindeki etkileri büyüktü. İşte Osmanlı padişahlarının anneleri:
Erken Dönem (1299–1453)
1. Osman Gazi: Hayme Ana (Osmanlı’nın kurucusunun annesi).
2. Orhan Gazi: Malhun Hatun veya Nilüfer Hatun (bu konuda bazı tartışmalar vardır).
3. I. Murad: Nilüfer Hatun.
4. Yıldırım Bayezid: Gülçiçek Hatun.
5. I. Mehmed (Çelebi): Devlet Hatun.
6. II. Murad: Emine Hatun.
7. Fatih Sultan Mehmed: Hüma Hatun.
Klasik Dönem (1453–1603)
8. II. Bayezid: Gülbahar Hatun.
9. Yavuz Sultan Selim: Gülbahar Hatun (Amasyalı).
10. Kanuni Sultan Süleyman: Hafsa Sultan.
11. II. Selim: Hürrem Sultan.
12. III. Murad: Nurbanu Sultan.
13. III. Mehmed: Safiye Sultan.
14. I. Ahmed: Handan Sultan.
15. I. Mustafa: Halime Sultan.
16. II. Osman (Genç Osman): Mahfiruz Hatun.
17. IV. Murad: Kösem Sultan.
18. I. İbrahim: Kösem Sultan.
Geç Dönem (1603–1922)
19. IV. Mehmed (Avcı Mehmed): Turhan Sultan.
20. II. Süleyman: Saliha Dilaşub Sultan.
Suretler İzler Gölgeler
Tarihi gürgüler apartmanındayız Aysel hanim ile baslayan hikaye yine Abbas bey ve Aysel'in unutulmaz aski ile son buluyor.
Bu apartmanda yasayanlar herbiri icimizde bir iz birakiyor akliniza kalbinize dokunuyor mahizer hanimin pismanliklari,Abbas beyin yaptıkları,almakay hanımin hanimefendiligi,Gülfemin Anneligi,Tomrisin kendine has kisiliği,Nurselin günlüğü,Ayselin Aşkı,Şermi'nin Aysel hanıma hayranlığı hepsi bir hikayede birlesiyor.
Harika bir roman çıkmış ortaya içinizden sizden biri yabanciya yer yok okuyun okutturun pisman olmazsiniz
Bi hêviya wegerên din·126 syf.·Kurdî
9/10
2024 16. kitabı
Bi min ev pirtûk, pirtûka wegerîna malê ye. Mala ku jê dûrketiyî. Çawa ku bilûr ji dûrbûna bilûrîstanê hertim fixan û hawar dike û dixwaze dîsa wegere bilûrîstanê, Burhan Sonmez jî bi salan ji dûrketina zimanê xwe carekî din wedigere serzimanê xwe ê zikmakî. Ev weger bi tena serê xwe şoreşek e.
Gelek nivîskarên Kurd ên Tirkînivîs, Erebnivîs û Farsnivîs hene ku bi salane bi zimanê biyanî pirtûkên xwe dinivîsin. Ceht û xîreta xwe ji bo zimaneke din bikartînin. Di warê wêjeyê de gelek nivîskarên Kurd ên serkeftî hene ku bi zimanê Tirkî, Erebî, Farisî dinivîsin. Ji wana yek jî Burhan Sonmez bû bi zimanê Tirkî pirtûkên xwe dinivîsî. Ev pirtûka wî ''Evîndarên Franz K" lêborînek e, lêborîna zimanê xwe ê zikmakî ye. Bexşandinek û lêborînekî ji zimanê xwe dixwaze.
Dibe dîsa pirtûkên Tirkî jî carekî din binivîsîne, lê ev ne kêmasiyek e berevajî ev dewlemendiyek e. Wek mulemaya Ehmedê Xanî... Wek Mehmed Uzun. Kêmasî ne bi zimanê xwe nivîsandine. Biçûk dîtina zimanê xwe ye kêmasî û şermî.
Ew nivîskarên ku bi zimanê biyanî pirtûkên xwe dinivîsin û gelek caran naveroka pirtûkê xwe qala Kurdan û zilma li wan hatiyî kirin dikin jî zêde tesîrê nade. Lewra gotin û kirin naşibin hev. Ew ne lêborînek e. Ew pêkenok e. Ew şuhret hezkirine.
Înşalah Burhan Sonmez bibe mînakek ji bo nivîskarên Kurd ku wegerin mala xwe, mala zimanê xwe.
Mijara pirtûkê li ser Kafka û Max Brod e. Mijarekî sed salî û hêj nehatiye çareser kirin û bi min nayê çareser kirin jî. Gelo Max Brod ji Kafka ra xayîntî kir ew pirtûkên ku Kafka dabû wî ku wan bişevitîne an neşevitandina wan ji bo wêjeya cîhanê dîyarîyek bû. Mijara pirtûkê li ser vê babetê destpê dike û diqede.
Tişta bala min kişand ew bû ku, pirtûk Kurdî ye lê di pirtûkê de lehengekî Kurd tune bû. Ecêb...
Doğduğun ev kaderindir...
Safiye ve zorlanan kaderine boyun eğmesi daha doğrusu zorunda kalması hayatın bazen önümüze çıkardıklari hayırmı şermi bilemeyiz insanın kaderi doğduğu evde başlar aslında yaşam tarzı hayat mücadelesi bazen küçük yaşta hayatın acımasızca bizi bu mücadelenin içinde bırakması safiyenin çalışma hayatı ablasının düğün günü aslında onuda bekleyen kötü günlerin kapısı aralanmıştı Selma dan sonra Safiye'yi ailesinin baskısıyla akrabasının aklı hovarda oğluyla evlendirmeleri insanın içine doğar aslında az çok hisseder karşısındakiyle ilerleyen hayatının nasıl gideceği Safiye' nin de tam öyle olmuştu mutlu olmayacağını biliyordu ama elinden birşey gelmez yazgısına boyun eğmekten başka çaresi yoktu evlendi ve asıl mücadelesi başladı iki tane kız çocuğu oldu onu hayata tutunma sebepleriydi kızları hayat onu bir oraya bir buraya sürdü durdu Safiye' nin kaderinde sevdiğiyle mutlu bir evlilik yoktu Kadir'i tanıdı ve ilk defa sevginin ne olduğunu onda öğrendi fakat yakasına çıkmayan leke gibi yapışıp kalan Kamil kocası vardı Safiye de artık biliyordu Kadir'le bir geleceğinin olmayacağını artık aşka dair herşeyi boşverdi kendini kızlarına adadı okuttu evlendirdi ve onların mutluluğuyla mutlu olmaya çalıştı...
Reklam