John Barleycorn'un âşıkları böyledir işte. Şansları yaver gitti mi içerler. Şansları yoksa, şansları gelsin diye içerler. Eğer şansları kötüyse, bunu unutmak için içerler. Bir ahbaba rastladı mı içerler. Arkadaşlarıyla kavga edip onu kaybederlerse, içerler. Aşkları başarıyla taçlanırsa, öyle mutlu olurlar ki, mutlaka içmek zorunluğunu duyarlar. Aşkta kaybetmişlerse, bu sefer mutsuz oldukları için içerler. Yapacak birşeyleri yoksa, yeteri kadar kafayı çektikten sonra kurtçukların beyinlerinde kımıldamaya başlayacağından ve o vakit yapacak bir sürü şey bulacaklarından emin olarak, kafayı çekerler. Ayıkken içmek; sarhoş oldukları vakit de daha çok içmek isterler.