Servet Yıldız

... bu güneş bile gözlerimden içeriye girince, kendinden daha büyük bir karanlık dehlizine düşmüş gibi, derhal sönüyor ve içimin rengini alıyordu. ... Bu yazıyı defalarca paylaşsam, karanlık iç dünyamda yazılıp, içimde okunuyordu.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
" Ama ruhumuz böyle gökyüzünde uçup dururken birdenbire yere inip insan küçüklüğü ile karşılaşmak ne tuhaf oluyor. "
Saklamaya çalışma, nafile. Sevda, çocuk gözlerinden uyku gibi akıyor.
Beni Aşk'a gömün, orada huzur içinde karışayım toprağa...
Sayfa 1·Kitabı okudu
Ama insanlar tuhaf ! Kendilerini sevmeyen ,önem vermeyene daha bir büsbütün tutuluyor .