günaydın 1k insanı1000Kitap
Kalabalık bir odadayım; herkes konuşuyor sanki, ama hiçbir ses gerçekten bana ulaşmıyor.
open.spotify.com/intl-tr/track/2...
Modern dünyada artık insanlar doymuş ve doymamış diye ayrılıyor. Ama benim bahsedeceğim kültürel olarak doymuş ve doymamış. Doymuş insan kitap okur, işi ile ilgili araştırma yapar, hazır yapay zeka gelişmişken bir şeyler üretme derdine düşer. Doymamış insan da hazıra konar. Doymuş insan için YouTube ve benzeri artık sadece kulağa ses girsin diye uğraştır. Doymuş adam işletmesi vs. varsa hadi bir de ekonomi takip ediyorsa YouTube pek albenili değildir ona göre. Doymuş insan manevi olarak bir yere varmış insandır. Şuan tanınmış bir sima bulun podcast yayını kovalamıyorsa bende neyim. Korona'dan sonra artık öyle ahım şahım bir yerde ünlü bir simanın gelip sohbete katılması da artık sık sık olmuyor. Belediyeler yaparsa. Ula benim dibinde biri kıç kadar Büyükçekmece, biri de algısını kaybedercesine egoist Beylikdüzü var ve hepsinin belediyesinde basit kıçı kırık bir tiyatroya bile bilet paralı. Kimsenin tanımadığı tiyatro oyuncusunun Büyükçekmece Belediyesi'nin kıç kadar kültür merkezi Atatürk Kültür Merkezinde mesela bileti paralı. Ulan bizim aşağı mahalle de bu kültür merkezi. Bisikletle sahile inince ister istemez geçiyorum önünden. Geçenlerde Hakan Gerçek ile Cem Davran'ın tiyatro gösterisi vardı Beylikdüzü Belediyesinde bilet ateş pahasıydı. İşte doymamış insan buna para yığıyor. İzlediğini anlamak için değil Cem Davran ve Hakan Gerçek ile fotoğraf çekilmek, tanışmak için belki de. Yeni tiyatro bölümü mezunu biri de kıç kadar Atatürk Kültür Merkezinde tiyatro gösterisi yapıyor tanınmak için. Yani özetle okuyun, kendinizi geliştirin. Bu 24 saatlik zaman diliminde yaptıklarınızla ve yapmadıklarınızla anılıyorsunuz.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Yürüyerek, dünyayı içime çeke çeke geçmem gereken eşikler var. Ama takat? '... ve bir eşik arıyorsundur belki kendine, bir de eşikten geçerken yüzüne bakacağın ve sana korkma diyecek tanıdık bir ses.' demiş Süngü romanında.
Önce Öksürüverdim! - 18'03.26
Öksürüverdim hafiften...
-Bölüm 1-
Bunca yıldır, içimi dökebileceğim bir tek insan aradım. O insanı ararken de bin tefrikalık öyküler gibi parçalara bölündüm. Hikayelerimin her birini, başkalarına ısmarladım. Başkaları kelimesi sizi gücendirmesin! En nihayetinde birden ziyadesi, başkalarıdır...
-Bölüm 2 / Geçmezlerin Geçmişi- 29'.06.2026-
Bakınız ki üç ay evvelince yazmaya niyet ettiğim bir döküntüm, mıhlanmış duruyor yukarıda. Bu viranenin gediğini varın siz bulun!
Vaktiyle geçmez dediklerimizin -öyle ya da böyle- geçtiğini, hepimiz biliriz. Nöbete duran nefti için o iki saatlik mesai, binlerce asır gibi gelir. Birbirini takip eden sayılı günlere, sayısızmışcasına aldanır. Er başına haksızlık yaftasını yükleyecek de değilim. O bulanık sanrının içindeyken hangi birimiz bu yanılık duruma düşmedik? Bu da geçer huuu! Zikrini ettikse de içimizdeki ses; bu meded yolunu, imanından mı yoksa hızla geçmesini dilediği için mi tercih etti? Sığındı ve güvendiği o öz limana iltica etti? Hasılen "Geçer mi be!" lafzını küçümsemiyorum. Küçümsemiyorum da vakti gelende ve şahlanıp beni uçmağa götürmek için havalandığını düşündüğüm teyyarenin bir başka vakit, karanlıklar içinde, yerden göğe bakarak geçmezlerin geçmişini görünce de duralıyorum. (Cümle uzun mu oldu? Zahmet gösterip bir daha okuyun.)
Yeni geçmezlerin içine dalıp "yine geçmez"lerin dileme dolanacağını biliyorum. Biliyorum da her karanlığın ardından bizi ışıkla buluşturan yaradana, ne kadar da az diz çöküyorum!
Dipnot: Hazret Ebubekir beni yolda görse dine mi davet ederdi?
Çekirge sesi odanın içinde gibi, ama aynı zamanda dışarda gibi de. Bu piç kurusu çekirgenin uyurken çıkardığı ses yüzünden ben uyuyamıyorum.
