Asiri eğlenceliydi. İkinci kitaptan cok daha fazla beğendim. Bir çok yönüyle diğer iki kitaptan ayrılıyor. Önceden ismini duyduğumuz karakterlerin hayatinin derinine inmek eğlenceli. Bu kitapta bi tik daha fazla eğlendim. Küvet sahnesinde sesli güldüm.
FikirlerimEdebiyat
Kitap , okuması keyifli , yer yer güldüren , kurgusu iyi yapılmış , karakteri iyi kurgulanmış bir, eser . Sonunu tahmin etmiştim ama bir yerde tahminimden şüpheye düştüm ama tahminim çıktı , tahminimin ortaya çıktığı kelimeleri okurken , tam tahmin ettiğim şey diye sesli bir şekilde biraz güldüm . Okunmasını tavsiye ederim
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Elçiye zeval olmaz??
Merhabalar efendim,bugün okuması benim için çok zor olan bir kitabın incelemesi ile geldim size.İtiraf etmeliyim ki kitabın ilk sayfalarından itibaren belliydi benim buna inceleme yazacağım.Nedenini inceleme içerisinde açıklamış bulunacağım zaten,o hâlde bölumlerimizi tanıtmaya geçelim,isteyen istediği adrese yönelsin
1.BÖLÜM:Neden Bu Kitap?
2.BÖLÜM:Kitaba dair az buz spoiler içerebilen yorumlarım
3.BÖLÜM:Elçiye zeval olmaz mı?
4.BÖLÜM:Kapanış
1.BÖLÜM
Sudenaz birçok türde kitap okumayı sever,hatta buna özellikle dikkat eder.Yani aslında dönüp "Sudenaz bunu okumaz ki" diyebileceğimiz kitap sayısı oldukça azdır.Bu kitaba gelirsek...Bu kitapla herhalde yan komşumuz,biricik ablam,yağlamaya fısıldayan kadın olmasaydı baksam da görmeyip diğer kitaplarla ilgileneceğim bir kitap olurdu.Geçen sene bu zamanlar ona okuduğum kitaptan,kitaptaki sömürgeden bahsetmiştim.O da "aaa demek bu konulara ilgilisin,o zaman bunu çok beğenirsin" dediydi.Alış,o alış.
2.BÖLÜM
Genelde bu bölüme içten içe bir sevinçle gelirim,"hadi yazalım bakalım kıvamında" fakat buna...buna yorum yazmak o kadar zor ki.Karşımda bir arkadaşım olsa ve ona anlatsam çok kolay olurdu halbuki.Çünkü yapacağım şey ağzıma geleni söylemek " ha bir de..şu vardı" diyip örneklendirmek olurdu.Kesinlikle kafa karıştırıcı ama sohbet için garipsenmez,hatta arkadaşımın anlık tepkileriyle güzel bir diyalog olurdu.Velhasıl şu an yazacaklarım oldukça karışık ve hebele hübele sinirden ne diyeceğini şaşırmış vaziyette gelebilir.Beni okurken en çok zorlayan bu olayın gerçek hikâye olarak aktarılması.Zorlandığım kısımlarda tabii ki sömurgenin vahşeti ve gerçeği var fakat ondan ziyade neyin ne kadar gerçek olduğunu bilmememden kaynaklanıyor.Belki karakterler gerçektir fakat o diyaloglar,o betimlemeler...Aman Allah,bu konuda akıllara
“Kıyametin çok gürültülü olacağını sanıyoruz ya kim bilir belki de sessizdir. Sessizlik gürültüden çok daha ağır bir şey.
Kitabı okurken zaman zaman sesli güldüm zaman zaman sessizce içim ezildi, gözlerim yaşardı. Okurken hep kişilerin yerine koydum kendimi öyle güzel bir empati oldu ki anlatamam. Keyifle okumanızı şiddetle tavsiye ederim.
Kendime notlar_5Edebiyat
Bir Ada Hikayesi serisinin 2.kitabinda da, yine savaş sonrası zorunlu göçler ve mübadele ile sürgün edilen karakterlerin her birinin derinlemesine acısı&umudu ilmek ilmek işlenmiş.
Anadolu'nun her bölgesinden ve Girit'ten Karınca Adası'na göç etmek zorunda kalan insanlarin, hem yollarda yaşadıkları, hem doğup büyüdükleri memleketlerini terk ederken yaşadıklarını ve geride kalanların da derin ıstırabını okuyoruz. Karakterler arasında müthiş bir işbirliği ve yardımlaşma ile verilen var olma mücadelesi, insanin insana her koşulda ihtiyaç duyduğunun çok güzel örneğini yansıtıyor.
Savaşın, insanların hayatlarında yarattığı derin yoksulluk, açlık, yokluk, hastalık gibi sayısız olumsuzluğu kendi içinde hissederken; yanı sıra hayatta kalmayı başarabilenlerin ise bitmeyen umuduna tutunuyorsun.
Yaşar Kemal'in eşsiz anlatımı sayesinde memleketin her bir taşını, kuşunu, çiçeğini, böceğini hayal ederken adeta o atmosferin içerisinde hissediyor insan kendini istemsizce. Kitabın bütününde kimi zaman gözlerim doldu, kimi zamansa gerçekten sesli güldüm.
Çocuklar okumalı, ebeveynler ezberlemeliDuygu ve Düşünce
Harika bir kurguyla telefonun hayatımızı nasıl ele geçirdiğini, bizim onu değil de onun bizi kullandığını eğlenceli bir anlatımla satırlara döküyor Şermin Yaşar.
Ailenin büyük dedesi, koca dedenin 98. Yaş gününde mum üflenirken olanlar oluyor ve çocukların ellerinden hiç düşmeyen telefonlar bir anda ellerine yapışıyor.. evet artık gerçekten düşmüyorlar ve büyük bir kabus o dakikadan sonra başlıyor.
Okurken birçok yerde kendimi tutamadım ve sesli güldüm. Eğlenceli dediysek gerçekten eğlenceli ve mizah dolu bir anlatım var kitapta. Ama sadece eğlenceli değil, güldürürken aynı zamanda düşündüren ve farkındalık kazandıran bir kitap.
Her ne kadar çocuk kitabı da olsa her bir yetişkin bireyin farkındalık kazanması için okuması gerektiğini düşünüyorum. Selam ve dua ile...