Yahudi kutsal metinleri tufanın evrensel olduğu yönündedir. Tanah² bu konudan bahsederken genel olarak "yeryüzü" (ha-'aretz) ifadesini kullanır. Tufanın ardından Tanrı, Nuh ile ahitleşmiş ve bu ahdin içeriği olarak da uyması için ona birtakım hükümler vermiştir.³ Yahudi geleneği ne göre Tanrı, Nuh ile yaptığı ahdin içeriği olarak ona yedi hüküm vermiştir. Rabbani kaynaklarda "Nuhoğulları'nın yedi hükmü" (Şeva'mitzvot bney Noah) olarak isimlendirilen⁴ bu kurallar manzumesi şu hükümlerden oluşmaktadır:
• Adil hukuk düzeninin oluşturulması,
• Puta tapmama,
• Tanrı'ya küfretmeme,⁵
• Cinsel ahlaksızlıktan sakınma,
• Adam öldürmeme,
• Hırsızlık yapmama,
• Canlı hayvandan et koparıp yememe.
Rabbani kaynaklara göre ilk altı hüküm daha önce Adem'e verilmiş, sonuncu hüküm ise Nuh ile yapılan ahitte bunlara eklenmiştir. Bu iddiaya gerekçe olarak Adem neslinin et yemediği, et yeme izninin Nuh'tan itibaren başladığı yönündeki ifade delil gösterilmiştir.⁶ Nuh kanunlarına uyanlar "Yahudi olmayan salihler"⁷ olarak tasvir edilmiş ve bu kişilerin sonraki hayatta nasiplerinin olacağı belirtilmiştir.⁸ Yahudi kutsal metinlerinde sunulan kronolojiye dayanarak, Nuh ile yapılan ahdin milattan önce III. bin yılın sonlarına tesadüf ettiği söylenmektedir.⁹
Sayfa 24 - İSAM Yayınları