Sevgiyi hissettirmek gibi dile getirmek de oldukça mühimdir. Tıpkı bir kuşa ekmek verip devamında da su vermeniz gibi. Sevgi de hisle ve dile getirilmeyle tamamlanır. Bunlardan biri olmadığında doyumsuzluk başlar.
Şu ana okuduğum ikinci iyi kitabıydı. İlki Patasana. (Sanırım onunla daha çok bütünleşebildiğim için.)
Ve illa ölmek gerekiyor. (Mu? Acaba?)
Bir çırpıda okuyabilirsiniz.
Yazgıya inanmam ama olaylar bu düşüncemin yanlışlığını kanıtlamak istercesine ardı ardına sıralanmaya başlandığında, bunları kurgulayan biri mi var diye endişelenmekten de kendimi alamam.