Sevâl Topçu
@sevaltpc
Durdukça düşünüyorum, düşündükçe duruyorum.
Ne kadar farkındayız bilmiyorum ama Sağlık Bakanlığı kanser istatistiklerine göre, Türkiye'de 103 bini erkek ve 71 bini kadın olmak üzere yılda yaklaşık 174 bin kişi kansere yakalanıyor. 174 bin kişi... Rakamların bu kadar yüksek olduğunu hiç düşünmüş müydünüz? Ben kendi adıma içten içe hiç düşünmek dâhi istemediğimi belirtmek isterim.
Kanser hastası gencecik bir hanımefendiyle tanışıyoruz bu kitapta. Bize hastalığını anlatıyor, başlangıcından itibaren verdiği savaşları sunuyor. Okuduğum birkaç yorumda özellikle hastalığının en yoğunlaştığı dönemde çizdiklerinin çok etkileyici olduğunu söylemişlerdi. Haklılar. Çizdiği o insan figürlerinin -yani kendisinin- her bir çizgisi ayrı bir yardım çığlığını yansıtıyor resmen. Içinizi sızlatıyor bazı çizimler. Gerçekten tüm kalbinizle üzülüyorsunuz. Bir yerde kendimi kaptırıp, "Lütfen iyileşsin. Lütfen iyileşmiş olsun," diye dua etmeye başlamıştım. Gerçekten çok zor bir şey olduğunu bir kez daha anladım. Sağlıklı olduğumuz, yaşadığımız, nefes alabildiğimiz her ânın kıymetini bilmemiz gerektiğini bir kez daha anladım. Bir kez daha...
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Günlerden bir gün bir çocuk sahilde bir demlik bulur. Onunla en sevdiği arkadaşıymış gibi vakit geçirir. Saatler sonra eve gitmek için demliği yerine götürdürür. Ne yapsın, annesi eve tuhaf şeyler götürmesinden hoşlanmıyordur. Ama bu bir sihirli lamba ise?.. O zaman başlasın dilek dilemeler!
Ne söyleyebilirim ki? Kitap harika ötesi! Gerçekten hikâyesi ile çizimleri ile o kadar, o kadar, o kadar güzel ki! Başından sonuna kadar yüzümden eksik olmayan bir gülümsemem vardı. Zaten bu kitap gülümsemeden okunamazdı ya, neyse. Yaşsız kitapları gerçekten çok seviyorum. Her yaştan insanların okuyabileceği kitaplar bize hayatın, yaşamanın ne kadar güzel olduğunu bir kez daha hatırlatıyorlar bence. Hani büyüklerimiz derler ya genel de, "ah ah o eski günler" diye, işte o eski günlerdeki o çokta eskimeyen duyguları hissettiriyorlar. "Biz hâlâ buradayız," diyor o güzel, temiz, saf, çocuksu duygularımız.
Bir Dileğim Var, bize artık sadece doğum günlerimizde, yılbaşında dilediğimiz dileklerimizin kıymetlerini gözler önüne seriyor. Minik kahramanımız bize şu sözleri ile "Dilek dileyin, ne olursa!" diyor; "Günün her saati, birileri bir yerde bir şeyler diliyor. Ama olur da bir gün, bir an için kimse bir şey dilemezse, ben o bir "ânın", kendini üzgün ve dışlanmış hissetmemesini diliyorum." Kendim gibi sizleri de anlıyorum. Hayaller kurma gücümüzü, yaratıcılığımızı çivili sıralarda mecburen kaybetmek zorunda kaldık. En azından büyük bir kısmını... Ama ne var biliyor musunuz, bence içinizdeki o çocuk/çocuklar siz onu görmek istediğiniz her an, siz onu duymak istediğiniz her an oradalar, hazırlar. Onu duyun, görün. Zihninizi beraklaştırın ve bir dilek dileğin! Ve sonra söyleyin; "Bir dileğim var!"
De Ki Işte / Oruç AruobaŞiir
"İnsan, yaşamın anlamını
ölümde bulur ancak.
Yaşam ancak ölümün varolabilmesiyle
-ve bilinçlendirilebilmesiyle-
anlamlıdır.
Ölümsüz yaşam, anlamsızdır.
Nasıl ki ölümü hesaba katmayan yaşamlar yaşayan
insanların yaşamları anlamsızdır – aynı şekilde,
ölüme bilinçle giden yaşamlar yaşayabilen kimi
insanlar, yaşamlarının son anlarıyla, ortaya
yoğun anlam birimleri koyabilirler."
Metis Yayınları
Şeker Portakalı / José Mauro De Vasconcelos
"Totoca bana bir dirsek attı. Ayıldım.
"Nen var, Zezé?"
"Hiç. Şarkı söylüyordum."
"Şarkı mı söylüyordun?"
"Evet."
"Öyleyse ben sağır olmalıyım."
Insanın içinden de şarkı söyleyebildiğini bilmiyor muydu yoksa? Bir şey demedim."
Can Yayınları
