Hizmetçi Serisine Kısa Bir Veda: Hizmetçinin Düğünü
Freida McFadden’ın Hizmetçi serisini bitirip o gazla hemen Hizmetçinin Düğünü’ne geçtim! Bilmeyenler için bu kitap, aslında üç kitaplık serinin arkasından gelen minik bir ek hikâye. İkinci ve üçüncü kitap arasında neredeyse 10 yıllık bir zaman atlaması var biliyorsunuz; üçüncü kitapta karakterleri direkt çoluk çocuğa karışmış buluyoruz ama o evlilik sürecini hiç göremiyoruz. İşte yazar, okurların yoğun ısrarına dayanamayıp bu boşluğu doldurmak için bu ara kitabı yazmış.
Kitabın kısa olduğunu biliyordum ama dürüst olayım, bu kadarını da beklemiyordum! Yüz sayfa bile değil. Üstelik adı "Hizmetçinin Düğünü" ama koskoca düğünü geçtim, sadece düğün gününün birkaç saatlik bir dilimini okuyoruz. Kitap bittiğinde istemsizce bir "Eee, bu kadar mıydı yani?" hissi kalıyor insanda. Yazarın sırf okurları kırmamak, "Alın hadi, bu da benden size hediye" demek için yazdığı çok belli.
Açıkçası ben biraz daha derinlik, karakterlerle daha fazla vakit geçireceğimiz yeni olay örgüleri ve daha dolu bir hikâye beklerdim. Ama yine de çok sevdiğim bir seriye tatlı bir veda etmek açısından keyifli bir çerezlik oldu, yalan yok.
Minik Bir Film Arası:
Bu arada serinin ilk kitabının film uyarlamasını izlediniz mi? Bence genel olarak başarılıydı ama Enzo karakterinin rolü kitaptakinden bile daha azdı. Muhtemelen devam filmleri gelirse orada hakkını verirler diye umuyorum.
Bu benim Freida McFadden’dan okuduğum ilk seriydi, hemen arkasından İş Arkadaşı’nı da bitirdim. Yazarın diline, o inanılmaz akıcılığına gerçekten bayılıyorum. Kitapları elinize bir alıyorsunuz, sayfalar su gibi akıp gidiyor!
Siz seriyi bitirdiniz mi?
Kitabı sosyal medyada görüp aldım , melisayı zaten tanıyordum bookstagram olduğu için .Kitabı alırken bildiğim tek şey texting olduğu ve yazın okunabilecek güzel bir kitap olduğuydu.
Kitabı çok kısa sürede bitirdim (yaklaşık 1 saat) ve açıkçası olaylar çok havada kalmış gibiydi , verilmek istenen mesaj güzeldi ama maalesef benim beklentimi çok karşılamadı.
Mesajlaşmalar arttırılsaydı yada karakterler daha çok tanıtılsaydı bence çok daha güzel yerlere gelen bir kitap olurdu.
Kitabın puntoları oldukça büyüktü , beklentilerimi her ne kadar çok karşılamasada sevmedim demem çünkü sevdiğim yerlerde oldu ama yazarın ilk kitabı ve acemiliği olabilir bende yazarım o yüzden diğer kitabı çıktığında ona da bir şans vermek istiyorum.
Son olarak kitabın sonundaki zarfta yazanlar gerçekten şaşırtıcıydı ama ne bileyim ben daha farklı bir şey bekliyordum o zarfta ...
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
20 Yaş Mektupları1000Kitap
20 Yaşıma Mektup”, tek bir hikâye anlatmıyor; farklı hayatlar yaşamış insanların aynı yaşa dönüp kendilerine fısıldamak istedikleri cümleleri bir araya getiriyor. Bu yüzden kitabı okurken bazen bir yazarın satırlarında kendinizi buluyor, bazen de “Ben olsam kendi 20 yaşıma ne yazardım?” diye düşünmeye başlıyorsunuz. En sevdiğim yanı ise, nasihat vermeye çalışmaktan çok yaşanmışlıkları paylaşması oldu. Kimisi pişmanlıklarını anlatıyor, kimisi “İyi ki vazgeçmemişim.” diyor, kimisi ise geleceğin sandığımız kadar korkutucu olmadığını hissettiriyor. Her mektup aynı etkiyi bırakmasa da içlerinden birkaç tanesi uzun süre akılda kalacak cümleler barındırıyor.
Bu kitap bana kalırsa bir oturuşta bitirilecek bir eser değil. İkinci kitap olarak bile seçilebilir ve bence her mektuptan sonra durup düşünmek, hatta kendi hayatına küçük notlar düşmek gerekiyor. Belki de kitabın en güzel yanı şu: Gelecekteki hâlimizin bugünkü hâlimize söyleyeceği sözleri başkalarının kaleminden okuyabiliyoruz.
Kitaba baslarken ilk biraz sıkılabilirsiniz ama lütfen devam edin herkesin aynı mektubu sevmesi mümkün değil; fakat mutlaka kendinden bir parça bulacağı birkaç sayfa olacaktır. (20 yaşımdan 21 geçmeye 1 ay kala bitirebildim )
20 Yaşıma Mektup
20 Yaşıma Mektup
Üzerinden yıllar geçse de etkisini kaybetmeyen, hafızama kazınan çok sevdiğim bir kitap. Kardeşimin Hikayesi, sadece bir cinayet çözme ya da aşk romanı değil; insanın kendinden kaçışının, yalnızlığının ve acılarının muazzam bir tahlili. Livaneli’nin büyülü kalemi sizi öyle bir sarıyor ki, kitabın sonuna kadar nefesinizi tutuyorsunuz.
Helloooo
İlk kitapla seriye şahane bir giriş yaptığımız Clifton Forge serisine muazzam bir hayal kırıklığıyla veda ediyorum.
Halbuki Çelik Kral ne kadar da güzeldi. Birinci kitabı okurken bu kitabın karakterlerini de çokça merak etmiş, başlarına ne geldi de bir günde evlenmeye karar verdiler diye sorgular olmuştum.
Genevieve annesinin öldürülmesi ve kaçırılmasının ardından yeni ailesinin yaşadığı Clifton Forge'da yeni bir hayata başlar.
Peşlerinde olan katil, motorcu çetesi ve polisler varken bu biraz zor ama Isaiah ile yaptıkları planla riski düşürmeye çalışıyorlar.
Şimdi okuyacaklar için neden evlenmek zorunda kaldıklarını yazmak istemem ama gelmiş geçmiş en fas fakir (evet seveceğim bey'in az biraz parası olsun isterim) Isaiah ile evlenmeye değer miydi? Bence hayır!
Isaiah fas fakir olmasının yanında bir de sabıkalı, başka birşey de var ama okuma şevkiniz varsa kırmak istemediğimden onuda yazmak istemiyorum ama o dakikadan itibaren bu ikisi ağzıyla kuş tutsa bana daha kendilerini sevdiremezler.
Genevieve'de kızdım. Yani ortalıkta adam mı kalmadı da böyle bir g.vat ile olmaya devam ediyorsun.
Yani kusura bakılmasında benim midem amik ovası kadar geniş değil. Kabul edemem!
Devam kitabın da kuş beyinli deyip kuşlara hakaret etmek istemem ama Presley için diyecek başka söz bulamıyorum. İlk kitap boyunca herkes aynı şeyi söylüyor ama dinleyen kim? Bu kitabın sonunda da aldı cevabını! Şahsen onun hikayesini de merak etmiyorum.
Devney Perry sevdiğim bir yazar ama bu seride saçmalamaya garip bir şekilde üçüncü kitapta da devam etmiş.
Artık önümüzdeki diğer kitaplara bakacağız.
Bu kitabı tabiki de almayın OKUMAYIN ve OKUTMAYIN
KitapRüyasından Sevgilerle
Gerçek Bir Varoluş
Gerçek bir hikaye..
Somali çöllerinde göçebe bir ailenin 12 çocuğundan biri Waris. Kitapta 5 yaşında iken yaşadığı kadın sünnetinden 13 yaşında 5 deve karşılığı yaşlı bir adamla evlendirilmeye çalışılmasından modelliğe uzanan yaşam süreci anlatılıyor. Kitap boyunca Warisin zihninin sürekli bir çıkış yolu bulmak için mücadele vermesi ve başına gelen bir çok olay akla hayale sığmayacak kadar üzücüyken, onun o sıcak kalbi, şartları zorlayışı ve direnişi bana inanmanın gücünü tekrar hatırlattı. Ayrıca ebeveynlerine yönelik suçlayıcı olmaması, onları anırsarken sevgi hissetmesi ve yakınmadan devam edip Allah yolumu gösterir düşüncesi beni etkileyen bir diğer kısım oldu.
Kitapla ilgili bir çok detay yazılabilir ama ben en sevdiğim alıntı ile incelemeye son veriyorum.
“İnsan yaşam yolunda ilerlediğinde, şiddetli fırtınaların içinden geçtiğinde, güneşin tadını çıkardığında ve çevresindeki onlarca hortumun arasında ayakta durmaya çalıştığında, hayatta kalmanın yalnızca kişinin isteğine ve kararlılığına kaldığını anlıyorum.”