Ailə və fərd
Belə bir şey oxudum dünən:"Allah var oluşumuzun özüdür,aldığımız nəfəsdədir,hər saniyəmizdə,hər anımızdadır".O qədər bəyəndim ki.Tanrıya olan məhəbbətimiz daimi olmalıdır,bu sözsüz.Toxunmaq istədiyim mövzu başqadır.Övlad,valideyn və Yaradan.Əgər valideyn övladına əziyyət çəkib,böyüdüb,ona yaşadığı həmin yaşına qədər daim dəstək olub,bir sözlə- valideyn olubsa,övladı bunun üçün əvvəlcə Allaha,sonra ana və atasına minnətdar olmalıdır.Bəzi övladlar olur,görürəm,artıq uşaq deyilməyəcək yaşadadırlar,məsələn,28 yaşında.Hələ də ana və atasının çörəyini yeyir,böyük problemlərini valideynləri həll edir,başqalarının edə biləcəyi lakin,etmədiyi işləri bu valideynlər böyük zəhmətlə edirlər.Bir gün həmin övladın həyatında nəsə baş verəndə kiçik ya böyük fərq etmir, ilk qurduğu cümlə "belə valideyn olmur" olur.Sanki həyatı boyunca valideynləri həll etməlidir bütün işlərini,daim onun üçün qurub-yaratmalıdırlar.Bəs bu günün özündə belə qəlbən sənin üçün etdikləri? Onlar necə yox ola bilər? Əgər onların sənin üçün etdiklərini kənara çıxsaq,özün üçün etdiyin nə qalacaq meydanda? Bir də bunu düşünmək lazımdır bəlkə?! Ona görə də mən bir övladın valideyninə daim şükür etməsinin,minnətdar olmasının tərəfdarıyam.Əgər nə qədər təşəkkür etsən,şükür etsən həyatındakı hər şey üçün Allaha,həyatın bir o qədər gözəl olar.Burdan yola çıxaraq düşünürəm ki,valideyninə ona etdikləri şeylər üçün sağol deməyən,qədrini bilməyən elə insan görmədim ki,xoşbəxt olsun həyatında.Yəni dediklərim bir "sağol"dan ibarət deyil.Valideyninə,yaxşı davranmaqdan gedir söhbət.Valideyninə yaxşı davrananları,zənnimcə Allah da həyatında mükafatlandırır.Tanrı mənə daim onlara minnətdar olacağım fürsətlər yaşatsın,təki onların uzun və firavan ömrünü görüm,mən də öncə Yaradana,sonra valideynimə şükür və təşəkkür
Ələk
Çox sevdiyim müəllimim bir gün mənə, -"Əvvəl-axır öyrənəcəksən"-demişdi.Mən isə ona, -Nəyi öyrənəcəyəm?-deyə sual vermişdim. O isə demişdi ki, unutmağı deyil, alışmağı öyrənəcəksən. Gedən qatarın arxasınca baxmamağı, sənin üçün heç bir savaş verməyənləri, xatirələri köksünə bir ağırlıq etməməyi öyrənəcəksən. Və dediyi sözlərin üzərindən təkrar-təkrar keçərək, -"Öyrənərkən isə unudaraq deyil, alışaraq öyrənəcəksən"-demişdi. Gedişlərin zamana təslim olduğunu, həyatımda bir mahiyyətin olmayan insanları könlündə yara etməməyi öyrənəcəksən. İstəmirəm dediyin nə varsa vaxtı gələndə istəyəcək və vaxt axıb getdikcə daha da şiddətlə arzulayacaqsan demişdi. Sevməyin nifrətlə cüt dəyər təşkil etdiyini, yalnız və yalnız sevdiyin birinə nifrət bəsləyəcəyini öyrənəcəksən. Həyatında var olan insanların bir dost deyil, ömrünün bəlli periodlarında sənə müşaiət edən insanlar olduğunu öyrənəcəksən. Aşiq olmağı və yaxud könüldən sevməyi, ən mənasız olanda ən dəyərli mənanı axtarmağın ən böyük həyat dərsi olduğunu anlayacaqsan. Elə məhz bunların nəticəsində özünü tanıyacaq və özünü tapacaqsan. O zaman bu dediklərinin çoxu üçün əlimdə bir əsas, bir dəlil yox idi. İndi isə yazsam böyük bir kitab olar. Onunla ən son yazışmamızda mənim üçün dəyərli olan insanların zövqlərimə görə mənə küsdüklərinə üzüldüyümü söyləyəndə isə mənə eynilə bu sətirləri yazmışdı: Deməli, dəyərli deyilmiş heç. Belə şeylərə görə, əksinə, sevin. Hər kimdirsə, ələnib getdi... Zaman və zamanın içində olan nəsnələr (detallar) hamısı ələkdir, ölçüdür. Kim belə şeylərə görə səninlə əlaqəni pozursa, demək onun ədəbi düşüncəsi, zövqü yerlə sürünür. Hətta beləsi çoxdan getməli idi. (Sevgilərlə,müəllim♡)
Reklam
1 iyun
Minik qızım, bayramın mübarək. O gülüşünü, o baxışını kiminsə dəyişdirməsinə icazə vermə. İnsanları sev, amma hər zaman özünə dəyər ver. İllər səni dəyişdirməsin. Xəyallarının arxasından get. Bu yolda ən sevdiklərini itirməyə belə razı ol. Bax, bu gün çox xoşbəxtsən. Hər zaman problemlər olacaq. Amma sən hamısının öhtəsindən gələ biləcək gücdəsən. Xoşbəxt olmağa davam edəcəksən. Nə olursa olsun içimdə daima yaşa. Çünki məni mən edən içimdə yaşatdığım sənsən. Dünyanı gülüşünlə rəngləndir. Gülüşünlə hamını dəyişdirə bilməsəzsən. Amma ən azından bir insanı dəyişdirə bilərsən. Axı gülüş keçicidir. Gülüşünü itirmə. Çünki sən gülüşünü itirsən mən də itirərəm. İndiki məndən uşaq mənə sevgilərlə, səni sevirəm<3
Habil Yaşar, “Ədəbiyyat və incəsənət” Bu dəfə müsahibim Qardaş Türkiyənin sayılıb-seçilən yazarlarından biri olan Gamze Barğın Bulmuş xanımdır. -Salam Gamze xanım ! Necəsiniz? Zəhmət olmasa öncə azərbaycanlı oxuculara özünüz haqqında məlumat verərdiniz. -Salam Hörmətli Habil bəy. Mən Gab Bargınam. Əsl adım Gamze BARGIN BULMUŞ-dur. Əslən İzmir Bayındırlıyam. Uşak Universiteti Peşə Yüksekokulu Radio və Televiziya Proqramlaşdırma fakültəsini və Ərzurum Atatürk Universiteti Ünsiyyət Fakültəsi Jurnalistika şöbəsini müvəffəqiyyətlə bitirmişəm. Jurnalistika şöbəsini 2-ci dərəcə ilə taclandırdım. Şöbənin qalibi mənim sevimli həyat yoldaşımdır. Bir müddət İzmir “TRT Belgesel Kanalı”nda iştirak edərək bir çox sahədə təcrübə toplamaq imkanı qazandım. Proses zamanı “Buluşma Noktası” adlı televiziya verilişində iştirak etdim. Təhsil aldığım müddətdə öz sahələri üzrə mütəxəssislərdən, tanınmış ziyalılardan dərs almışam. Müxbir olduğum zaman ərzində bir çox tanınmış yazıçılar, rəssamlar, ssenaristlər, rejissorlar, aktyorlar, teatr artistləri ilə müsahibə alaraq xoş söhbətlər yazdım. Məqalələrim müxtəlif rəqəmsal və çap nəşrlər edən qəzet və jurnallarda dərc olunub. Bir müddət mən də Redaktor və Kopirayter kimi oxucularla görüşdüm. Köşə yazarı olduğum müddətdə oxucularıma “Şah-ı KALEM” və “KaleM-i ŞAH” təxəllüsü ilə müraciət etmişəm. Hekayələrim “10” və “Edebi Alem” jurnallarında dərc olunub. Hal-hazırda “SevMedya” Nəşriyyat Qrupunun tərkibində olan və geniş auditoriyaya yetişməyi bacaran “Türkiyənin ən prestijli jurnalı” “YENİDEN MERHABA”-da yazdığım köşə yazıları və müsahibələri ilə oxucularımın qəlbini oxşayıram. Yazıçı kimi fəaliyyətimi davam etdirməklə yanaşı, müxtəlif jurnal və qəzetlərdə hekayə və esselər yazmağa davam edirəm. Bu yaxınlarda ARDEN "Doğ Zamanı" adlı əsərimi
Edebiyat
Habil Yaşar, “Ədəbiyyat və incəsənət” Qardaş Türkiyə ədibləri ilə müsahibələrimiz davam etməkdədir. Bu dəfə sizləri Türkiyədə öz qələmi ilə adından söz etdirən Yıldız Tek Gamlı xanımla tanış edəcəyəm. Buyurub oxuya bilərsiniz… -Salam Yıldız xanım ! Necəsiniz? Zəhmət olmasa öncə azərbaycanlı oxuculara özünüz haqqında məlumat verərdiniz. -Salam, mən uşaq hekayələri yazıçısıyam və eyni zamanda keçmiş pedaqoqam, baxmayaraq ki, hazırda aktiv vəzifədə deyiləm. Ankarada doğulmuşam, böyümüşəm və oxumuşam. Əslən Nevşehirdənəm. Hazırda Bursada yaşayıram. Mühasibat uçotu, Xəstəxana menecmenti, Səhiyyə menecmenti, Uşaq inkişafı üzrə təhsil almışam. Hazırda Arxeologiya fakültəsinin ikinci kurs tələbəsiyəm. İngilis və bir az da alman dilini bilirəm. Həyatım boyu öyrənməyə və öyrətməyə davam edirəm. -Ədəbiyyata marağınız necə yarandı? Bu haqda fikirlərinizi bilmək çox maraqlı olardı. -Özümü tanıyandan oxumağı, yeni insanlar və dünyalar tanımağı sevirəm. Orta məktəb illərində hər bir yeniyetmə kimi mən də üsyankar şeir və esselər yazmağa başladım. Oxuduqca, böyüdükcə yazılarım, dünyaya baxışım dəyişdi. Xərçənglə rəqs edərkən həyatın çox da uzun olmadığını anladım və gələcəyi əmanət edəcəyimiz uşaqlara çatmaq istədim. -Əsərləriniz haqqında məlumat verə bilərsinizmi? -Çıxdığım yolda müxtəlif yaş qrupları üçün 11 kitabım və jurnalda bir köşəm var. Yaşadıqca yazmağa davam etməyi planlaşdırıram. “Gökçe və Göksu” seriyası 7 kitabdan ibarətdir. Onların hər biri 3-6 yaş qrupunda olan uşaqlara sevməyi, özünü sevməyi, paylaşmağı, bir-birinə kömək etməyi, fərqli olanlara hörmət etməyi, təbiəti, heyvanları və ətraf mühiti qorumağı öyrətmək məqsədi daşıyan sadə, axıcı hekayələrdən ibarətdir. “Cemil Han'ın Maceraları” xüsusilə kitab oxumağı sevməyən, qızların da həvəslə oxuduğu 9 yaşdan
Edebiyat
Unutma.
Qoru yaddaşını, qoru əzizim, Sən mənim sevgimi yadında saxla. Viranə könlümü, sınıq könlümü, Uçuq bir ev kimi yadında saxla. Qoy qıvrım saçını yel dağıdınca, Barmağım darayan yatımda qalsın. Fikirli baxışım, fikirli üzüm, Qəmli şəkil kimi yadında qalsın. Məni bircə anlıq ansan, bəsimdir, Ona ki vaxt, imkan çatışdırarsan. Yadından çıxmasın mənim bu sevgim, Başqa sevgilərlə tutuşdurarsan. Təzə bənzətmə tap mənim sevgimə, Altı cəhət kimi saxla yadında. Yanmağı, itməyi səni yandıran, Vacib sənəd kimi saxla yadında. Mənim xatirəmi gizlət hamıdan, Lap göyün yeddinci qatında saxla. Yadında qalanı vergüllərindən Nöqtələrinəcən yadında saxla...🍃 Ejder Ol
Şiir
Reklam