Sevgi Tatar
@sevgitatar
geçti gülümsemeler
geçti gülüm seneler...
Şu anda okuduğu kitap
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Birkaç tavsiye...
Bir şarkın olsun, senin olsun. Hayatına her giren insana "Bu benim şarkım bak" diye dinlet. Bir gün o kişinin hayatından çıktığında Bir radyoda denk gelirse, seni hatırlasın.
Tek bir parfümün olsun. Özdeşleşmek iyidir. Dünya bu illaki bir tek sen kullanmayacaksın. Öyle bir sana ait olsun ki bir yabancıda bile duysa "acaba burda mı?" Diye kokuyu duyanın gözü seni arasın.
Bir tane en yakin arkadaşın olsun. Sadece kötü günde değil iyi günde de aradığın ilk kişi. Birlikte düşün birlikte kalkın. Birbirinizi toparlayın. Yaralarınızi sarın. Herkes gittiğinde şanssızlığınıza biraz gülün, biraz ağlayın.
Bir tane çok büyük aşkın olsun. Bir dönem çok sevmiş ol, bir dönem nefret etmiş. Her şey küllendikten sonra tebessümle hatırla. Biraz da bir yanın acıyarak "O olsaydı nasıl olurdu acaba hayatım?" diye sorgulayarak. Artık bir şey hissetmesen de "başına bir şey gelse yine ilk ben koşarım" diyecek kadar. Unutma masallar mutlu sonla, efsaneler kavuşamamakla biter...
Bir evlat edin. Bir kedi de olur, bir köpek de.
Ama olsun. Kapılarını aç. Senden olmayan ama senin ilgine bakımına muhtaç bir kalbin atışlarını ellerinde hisset. Bir canlının hayatini değiştirmek acayip bir şey. Birinin kahramanı olmak istersen bundan büyük fırsat olamaz. Sevmek çok güzel. Hele bir de her koşulda Sevilmek.
Bol bol kitap oku. Biri seni derinden etkileyene kadar oku. Onu bulduğunda kimseyle paylaşma. O hikaye senin. Beğenmediğin sayfayı yırt. Sevdiğin yerleri yıldızlarla donat. Başucunda dursun. Belki bir gün biri gizlice o sayfaları keşfeder. Seni daha iyi tanıma imkanı olur.
Salaş bir restorant edin. Patronundan garsonuna kadar tanı. Kafan mı bozuk, mekan mı dolu, sana yer açacakları kadar müdavimi ol. Bir masan olsun hep oturduğun. Bir başına gitsen bile başına bir şey gelmeyeceğini bil. Bir gün
"Artık birlikte seyehat eden, can yoldaşlığı eden pek kimse kalmadı " dedi. "Nedendir bilmem belki de herkes birbirinden korkuyor bu dünyada."
Birden bire uyanır bir ana uykusundan,
Sapsarı bir korkuyla bakakalır nefessiz.
Orda sabaha karşı bir çocuk ölür,
Burda Ben...
Yavuz Bülent Bâkiler
Yavuz Bülent Bâkiler