Seriyi baz alarak konuşuyorum: Lütfen ama lütfen ilk kitabın ilk -yaklaşık-100 sayfasına göre bırakmayın. Dayanın,sabredin ama lütfen bırakmayın. Çünkü sonrası bildiğiniz uçuyor. Okunabilecek harika polisiyelerden biri. Okuyun,okutun.
İnsan bu kitap için ne diyeceğini bilemiyor. Okuduğum kitaplar içinde açık ara en tuhaf olanıydı. İki karakterin buluşmalarına kadar geçen sürede yaşadıkları akıl almaz. Kaç kez yok ben artık bunu okuyamam dedim ama istesem de bırakamadım. Çok çok değişik bir şey. Ayrıca eğer Oğuz Atay için anma gecesi falan düzenleseler bu kitap kadar anlamlı yapamazlar. Bence bir yazar için yapılmış yada hadi yazılmış en güzel övgü bu kitap.