Şevîn
@sevindiker
Şu anda okuduğu kitaplar
Merhaba kitap sever dostlarım
Bugün sizlere 
Alim Serkan Cesur kaleminden çıkan, geçmişin unutulmaya yüz tutmuş mesleklerini büyük bir zarafetle anlatan kalaycı kitabıyla geldim
23 öyküden oluşan bu kitap, geçmişin tozlu raflarında kalmış meslekleri ve o mesleklerin ardındaki görünmez kahramanları büyük bir sakinlikle ama derin bir dokunuşla anlatıyor. Kalaycıdan hurdacıya, biletçiden mezarcıya kadar pek çok karakteri gündelik hayatın sıradanlığından çıkarıp güçlü bir insan portresi olarak karşımıza koyuyor.
Öyküler yalın, samimi ve sade bir dille yazılmış. Yazar ekonomik zorlukları ya da ağır yaşam koşullarını doğrudan öne çıkarmak yerine, o koşulların içindeki duyguları, sessizlikleri, küçük umut kırıntılarını anlatmayı tercih etmiş. Bu yaklaşım her bir öyküyü zamansız bir insanlık hikâyesine dönüştürüyor.
Kitabın beni en çok etkileyen yönlerinden biri, yazarın kendi annesinin yaşadıkları üzerinden kız çocuklarının okumasına verdiği güçlü vurgu oldu. Hem duygusal hem de toplumsal açıdan çok değerli bir dokunuş.
Beğenmediğim tek nokta bazı bölümlerde gereğinden fazla kullanılan şarkı sözleriydi; akıcılığı yer yer böldüğünü hissettim. Bunun dışında yazarın bize hayatın arka sokaklarını, unutulan meslekleri ve sessiz kahramanları hatırlatması kitabı hem sıcak hem de sarsıcı kılıyor.
Nostalji sevenler, kısa ama etkili öyküler arayanlar ve “insan” hikâyelerine merak duyanlar için kesinlikle başucu niteliğinde bir eser.
Alim Serkan Cesur kaleminden çıkan, geçmişin unutulmaya yüz tutmuş mesleklerini büyük bir zarafetle anlatan kalaycı kitabıyla geldim
23 öyküden oluşan bu kitap, geçmişin tozlu raflarında kalmış meslekleri ve o mesleklerin ardındaki görünmez kahramanları büyük bir sakinlikle ama derin bir dokunuşla anlatıyor. Kalaycıdan hurdacıya, biletçiden mezarcıya kadar pek çok karakteri gündelik hayatın sıradanlığından çıkarıp güçlü bir insan portresi olarak karşımıza koyuyor.
Öyküler yalın, samimi ve sade bir dille yazılmış. Yazar ekonomik zorlukları ya da ağır yaşam koşullarını doğrudan öne çıkarmak yerine, o koşulların içindeki duyguları, sessizlikleri, küçük umut kırıntılarını anlatmayı tercih etmiş. Bu yaklaşım her bir öyküyü zamansız bir insanlık hikâyesine dönüştürüyor.
Kitabın beni en çok etkileyen yönlerinden biri, yazarın kendi annesinin yaşadıkları üzerinden kız çocuklarının okumasına verdiği güçlü vurgu oldu. Hem duygusal hem de toplumsal açıdan çok değerli bir dokunuş.
Beğenmediğim tek nokta bazı bölümlerde gereğinden fazla kullanılan şarkı sözleriydi; akıcılığı yer yer böldüğünü hissettim. Bunun dışında yazarın bize hayatın arka sokaklarını, unutulan meslekleri ve sessiz kahramanları hatırlatması kitabı hem sıcak hem de sarsıcı kılıyor.
Nostalji sevenler, kısa ama etkili öyküler arayanlar ve “insan” hikâyelerine merak duyanlar için kesinlikle başucu niteliğinde bir eser.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
“Secdede Son Nefes”, 
Halit Ertuğrul'un, Nesil Yayınları etiketiyle okurla buluşan; insanın iç dünyasına dokunan, imanı, teslimiyeti ve hayatın geçiciliğini hatırlatan güçlü bir eseri. Okurken hem duygulandıran hem düşündüren bir anlatımı var. Zaten yazarın kalemini uzun zamandır takip ediyorum; yine aynı içtenliği, aynı manevi derinliği buldum. Her kitabında okuyucuyu kalpten yakalayan o samimiyet bu eserde de fazlasıyla hissediliyor.
Kitap; nefesin değerini, bir secdenin bile insanın kaderini nasıl değiştirebileceğini, kalbin Allah’a yönelişinin ne kadar kıymetli olduğunu çok sade ama çok vurucu bir dille anlatıyor. Her bölümde insanı hafifçe sarsan, durup düşünmeye çağıran bir taraf var. Özellikle teslimiyet ve tevekkül vurguları, gündelik koşuşturmada unuttuğumuz hakikatleri yeniden hatırlatıyor.
Dua, tevbe, sabır, imtihan, ölüm ve ahiret gibi temalar öyle güzel işlenmiş ki satırları okurken bir yandan manevi bir muhasebeye yöneliyor, bir yandan da ruhen toparlanıyorsun. Son bölümlerde duygusal yoğunluk daha da artıyor; hem içini burkuyor hem de bir huzur bırakıyor.
Maneviyat ağırlıklı kitapları sevenler için kesinlikle okunması gereken, kalbe dokunan, okuduktan sonra iz bırakan bir eser. Yazarın dili hem çok sade hem de derin, bu yüzden her yaştan okuyucuya hitap ediyor.
Halit Ertuğrul'un, Nesil Yayınları etiketiyle okurla buluşan; insanın iç dünyasına dokunan, imanı, teslimiyeti ve hayatın geçiciliğini hatırlatan güçlü bir eseri. Okurken hem duygulandıran hem düşündüren bir anlatımı var. Zaten yazarın kalemini uzun zamandır takip ediyorum; yine aynı içtenliği, aynı manevi derinliği buldum. Her kitabında okuyucuyu kalpten yakalayan o samimiyet bu eserde de fazlasıyla hissediliyor.
Kitap; nefesin değerini, bir secdenin bile insanın kaderini nasıl değiştirebileceğini, kalbin Allah’a yönelişinin ne kadar kıymetli olduğunu çok sade ama çok vurucu bir dille anlatıyor. Her bölümde insanı hafifçe sarsan, durup düşünmeye çağıran bir taraf var. Özellikle teslimiyet ve tevekkül vurguları, gündelik koşuşturmada unuttuğumuz hakikatleri yeniden hatırlatıyor.
Dua, tevbe, sabır, imtihan, ölüm ve ahiret gibi temalar öyle güzel işlenmiş ki satırları okurken bir yandan manevi bir muhasebeye yöneliyor, bir yandan da ruhen toparlanıyorsun. Son bölümlerde duygusal yoğunluk daha da artıyor; hem içini burkuyor hem de bir huzur bırakıyor.
Maneviyat ağırlıklı kitapları sevenler için kesinlikle okunması gereken, kalbe dokunan, okuduktan sonra iz bırakan bir eser. Yazarın dili hem çok sade hem de derin, bu yüzden her yaştan okuyucuya hitap ediyor.
Rus edebiyatı klasiklerinden Yeraltından Notlar
Kitap iki bölümden oluşuyor.
İlk bölüm, yoğun felsefi monologlar şeklinde ilerliyor. Topluma, ahlaka ve akla dair uzun sorgulamalar içeriyor ama bana oldukça ağır ve yer yer sıkıcı geldi.
İkinci bölümde ise kahramanın sosyal özgüven eksikliği, gururla karışık kırılganlığı ve içine düştüğü psikolojik bunalımlar çok daha canlı ve çarpıcı şekilde işlenmiş. İnsan ilişkilerindeki çaresizliği ve kendisiyle mücadelesi, karakterin derinliğini hissettiriyor.
Kısa ama yoğun bir kitap. Fakat açıkçası, benim beklentimi tam anlamıyla karşılamadı. Dostoyevski’nin gücünü hissediyorsunuz ama bazı kısımlarda yoran bir ağırlığı var. Bence Dostoyevski’ye başlamak için farklı bir eser tercih edilebilir.
Shakespeare’in aşk diye bilinen ama aslında intikam temalı eseri: Hamlet.
Hamlet’in babası kraldır ve ölür. Tahta amcası geçer, üstelik Hamlet’in annesiyle evlenir. Bir gün Hamlet’in karşısına babasının hayaleti çıkar; ölümünün bir komplo sonucu gerçekleştiğini ve intikamının alınması gerektiğini söyler.
Eser, basit bir intikam hikâyesinden çok daha fazlasıdır. Hamlet’in zihninde başlayan çatışmalar, ihanetin yarattığı güvensizlik, adalet arayışının doğurduğu ikilemler ve vicdanın sarsıcı etkilerini gözler önüne serer. Shakespeare, insan ruhunun karanlık yönlerini, güç ve ahlak temaları üzerinden derinlemesine işler.
Hamlet’i edebiyat tarihinin en özel trajedilerinden biri yapan da budur: İntikamın gölgesinde insan olmanın bütün karmaşıklığını anlatması.
Jack London’un kendinden esinlenerek kaleme aldığı Martin Eden, yalnızca bir aşk hikâyesi değil; aynı zamanda bireyin toplum, sınıf ve kendi kimliğiyle mücadelesini anlatan güçlü bir roman.
Eğitimsiz, kaba ve yoksul bir denizci olan Martin Eden, tesadüfen girdiği bir evde güzel, zarif ve eğitimli Ruth’u görür ve ona âşık olur. Ruth’un karşısında kendini eksik hisseden Martin, ona layık olabilmek için bütün hayatını değiştirir. Denizleri bırakır, kitaplara sarılır; durmadan okur, yazar, araştırır. Fakat bu yolculuk kolay değildir; açlıkla, yoksullukla, dışlanmayla sınanır. Ruth’un ailesi Martin’i kızlarına uygun görmez ve ondan yazarlık hayallerini bırakıp “saygın” bir iş bulmasını ister. Ama Martin kararlıdır; kaleminden vazgeçmez. Çalışmalarını yayınevlerine gönderir, dergilere yollar fakat hep reddedilir.
Bu süreçte Ruth, Martin’in hayallerini imkânsız bulur ve onu terk eder. Ancak kaderin cilvesiyle bir süre sonra Martin’in yazıları kabul edilir, adı duyulur ve ün kazanır. Ne var ki, yıllarca uğruna çabaladığı bu şöhret artık onun için hiçbir anlam taşımaz. Başarıya ulaştığında, Martin’in içindeki boşluğu, yalnızlığı ve yabancılaşmayı hissedebiliyoruz.
Ruth, ailesinin yönlendirmesiyle geri dönmek ister; ama Martin için çok geçtir. Ona karşı artık bir şey hissetmez. Artık yalnızca Ruth’a değil, tüm dünyaya yabancılaşmıştır. Eskiden geldiği alt sınıfa da, bir zamanlar hayranlık duyduğu burjuvaziye de ait hissetmez kendini. Anlar ki, çok görkemli sandığı üst sınıf aslında düşündüğü kadar büyüleyici değildir.
Benim için bu romanı özel kılan, Martin’in azmiyle yalnızlığının yan yana gelişiydi. Onun kitaplara olan tutkusu ve hayallerine inancı bana çok ilham verdi. Ama aynı zamanda başarıya ulaştığında yaşadığı boşluk, insanın ne için çabaladığını sorgulatan bir
