Sevim
@sevmaydn
Öğretmen
22 okur puanı
Temmuz 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
İlk karşına çıkanla tartışma; yalnızca iyi tanıdığın, saçmasapan şeyleri savunmayacak kadar anlama yetisine sahip olduğunu düşündüğün ve utanılacak durumlara düşmeyeceğini bildiğin kişilerle tartış; otoritenin dikte ettiklerine göre değil, nedenlere, gerekçelere dayanarak tartışmayı bilenlerle; sunulan nedenleri dinleyip dikkate alanlarla; ve nihayet, gerçeğe değer veren, karşı tarafın ağzından bile olsa iyi nedenleri memnuniyetle dinleyen ve doğruyu karşı taraf söylediğinde, yani kendisi haksız olduğunda da bunu hazmedebilecek kadar adalet duygusuna sahip olanlarla tartış. Demek ki yüz kişi içinde tartışmaya layık bir kişi bile zor çıkar. Geri kalanı ise bırakın ne isterlerse onu konuşsunlar, çünkü budalalık insan hakkıdır .
Her çocuğun ihtiyaçlarının birbirinden farklı olduğunu göz önünde bulundurduğumuzda; harıl harıl kitap okuyan, blogları takip eden, çocuk yetiştirmeye dair hiçbir modayı kaçırmamaya çalışan anne babaların çabalarının neden beklenen sonuçları tam olarak vermediği biraz daha aydınlanıyor: Belki herkes daha çok okuyor ve araştırıyor ama "hangi yöntem ve yaklaşımın çocuğunun mizaç tipine uygun olduğunu" bilmeden hareket edebiliyor... Görüştüğümüz hemen hemen her anne baba çocuklarının diğerlerinden farklı olduğunu anlatan cümleler kuruyorlar. "Bunlar nasıl kardeş anlamıyorum. Hiç, birbirlerine benzemiyorlar" "Oğlumu büyütürken uyguladığım hiçbir yöntem kızımda işe yaramıyor." "İkisini de biz büyüttük. Ancak biri sınıf birincisi, diğeri, kitabın kapağını açmıyor..." Ailelerin deneyimlerini yansıtan bu ve benzeri cümlelerin hepsi her bir çocuğun ne kadar farklı olabileceğini açıkça ortaya koyuyor.
Başınıza bir sürü kötü şey gelmesi, sizin bir yansımanız değildir. Bunlar sadece başınıza gelmiş olan olaylardır ve (ne yazık ki) ortalama birisine kıyasla sizin taşıyacak daha fazla yükünüz vardır. Daha fazla yük taşımak, biraz çabayla daha güçlü yanlarınızın oluşmasına vesile olabilir.
Eserlerimi tasarlayıp, nasıl kaleme alacağım konusunda hayaller kurmak ,oturup onları yazmaya başlamaktan daha çok hoşuma gidiyordu,ama tembellikten değildi bu doğrusu.Nedendi acaba ?
Birçok araştırma her ana babanın bildiği şeyi doğruluyor.? Annelerle vapılan bir ankete göre okul öncesi çocukların %90'ından fazlası televizvonda reklamını gördüğü oyuncaklar ve yiyeceklerin alınmasını istiyor. Annelerin üçte ikisi, özellikle üç yaş civarı çocukların televizyondan öğrendikleri reklam şarkılarını söylediklerini duyduklarını belirtiyorlar. Başka bir anket çocuk programlarını sık seyreden çocukların reklamı vapılan çerez, kornfleks ve fast-foodları isteyip, aldırıp, tüketme ihtimalinin daha yüksek olduğunu gösteriyor. Genel olarak sekiz yaşın altındaki çocuklar reklamı yapılan markaların isimlerini çok iyi tanırken, reklamdaki iddiaları pek hatırlamıyor ve reklamlar tarafından ikna ediliyorlar. Belki de reklamların etkisini gösteren en acıklı delil, dört-beş vaşındaki çocuklarla yapılan bir deneyde, bir oyuncak reklamını seyrettikten sonra o oyuncağa sahip olmayan “iyi bir çocukla” oynamak yerine, o oyuncağa sahip ama “pek iyi olmayan” bir çocukla oynamayı tercih edeceklerini söyleme ihtimallerinin iki kat fazla olması”
