Şevval Boz
@sevvallboz
Ben yüreğini yitirmiş bu zamandan korkuyorum.
Şermin Yaşar
Altı Harfli Bir Tatlı Bazı kitaplar hikayesini fısıldar. Okurken olaylar zincirine değil hafızamın içinde yürüdüm. Kes bütün iplerini sen kukla değilsin kaderinin hakkını veren müthiş bir oyuncusun. Sonra anlıyorsun ki kendisine iyi gelmeyene kimse iyi gelmiyormuş. Ve sonra anlıyorsun ki Kendi gözyaşını silmeyenin kimse silmiyormuş. Ve sonra anlıyorsun ki kendisi için bir hayat harcamayana kimse bir hayat vermiyormuş. İnsan bazen kalabalıklar içinde de yalnızdır. Kitap bitiminde büyük bir farkındalık yaşadım. Kitabın üslubuna gekecek olursam yazarımızın aşırı doğal ve içten bir dili vardı. İnsanı yormayan akıcı bir üslup. Herkese gönülden tavsiye ederim. Keyifli okumalar.
Altı Harfli Bir Tatlı Bazı kitaplar hikayesini fısıldar. Okurken olaylar zincirine değil hafızamın içinde yürüdüm. Kes bütün iplerini sen kukla değilsin kaderinin hakkını veren müthiş bir oyuncusun. Sonra anlıyorsun ki kendisine iyi gelmeyene kimse iyi gelmiyormuş. Ve sonra anlıyorsun ki Kendi gözyaşını silmeyenin kimse silmiyormuş. Ve sonra anlıyorsun ki kendisi için bir hayat harcamayana kimse bir hayat vermiyormuş. İnsan bazen kalabalıklar içinde de yalnızdır. Kitap bitiminde büyük bir farkındalık yaşadım. Kitabın üslubuna gekecek olursam yazarımızın aşırı doğal ve içten bir dili vardı. İnsanı yormayan akıcı bir üslup. Herkese gönülden tavsiye ederim. Keyifli okumalar.
Baba..
Puan vermedi
Baba..
Kimimize göre aşktır baba, kimimize göre yalnızlık
Kimimiz babasız büyüdük,kimimiz ise babamız yanımızdayken babasız büyüdük.
Kimine göre arkasındaki en büyük güçtür baba , kimine göre arkasında kocaman hüzün ...
Baba karakteri kitaba girdiği andan itibaren beni çok etkiledi . Kitabın kalbini oluşturan baba karakteri o kadar tanıdık geldi ki . Her satırında kendi hayatımdan parçalar buldum . Ah Aziz amca o kadar bizdin ki ben de büyük etki bıraktın. Babalar sessiz yaşarlar , içinde boran koparken hissettirmemeye çalışırlar çocuklarına .Neydi içimizi sızlatan ? Kitaptaki türküler mi Aziz amcanın çektiği acılar mı yoksa sevdiğinin her an ölümüne doğru gidişine çare bulamamak mı
Anlatımıyla , öyküsüyle, türküsüyle acılarıyla bizi içine çeken çok güzel bir eserdi . Herkese keyifli okumalar
Hakan Mengüç 21.yüzyılda sufi felsefesinin öncülerindendir.Müzisyenlik, yazarlık gibi birçok alanda başarılı bir isimdir.Allah tarafından verilmiş bir yeteneğinin olduğu kanısındayım, bu yetenekle büyük bir topluma ışık tutuyor.
Kitabın içeriğindeki olaylar günlük hayatta hepimizin karşılaştığı sorunlara , problemlere o kadar güzel akılcı yöntemlerle yaklaşıp çözüm önerileri sunmuştur. Her probleme ibretlik bir hikaye eklenmiş bu da verilen mesajın kalıcılığını arttırmıştır.Verilen öneriler ve çözümler kendi içinde günlük hayattan örnekler alınarak somutlaştırılmıştır .Kitabı bitirdikten sonra okuyucuda en ufak bir farkındalık bile olsa oluşturmak hedefi ile yola çıkan Hakan Mengüç bunu tam anlamıyla başarmıştır. Kitaba başlamadan ve bitiminde aynı insan olmadığımı ve olamayacağımı öğrendim.
Monteigne tarafından yazılan bu eser deneme türünde yazılan en iyi eserlerden biri olarak kabul edilir. 16. yüzyılda serbet düşünmek, babadan kalma , su götürmez düşünce kalıplarını çok keskin sınırlarla çizmiştir . Monteigne kendi fikirlerini açıklarken bir yandan da tüm toplum sorunlarına değiniyor . Monteigne okumayı ve gezmeyi aşk haline getirmiştir. Yabancı bir yerde uyanmak , yepyeni şeyler göstermek. Bu durumu okuyucuya çok güzel yansıtmış , okuyucuya yeni ufuklar ,yeni lezzetler yeni düşüncelerin penceresini sonuna kadar açmıştır.Dili ve üslubuna bakacak olursak çok sade ve rahat okunabilecek bir dili vardır , okuyucuyu sıkmadan yormadan devam eder . Kitabın içerisinde başka filozoflardan şairlerden alıntılar ve şiirlere yer verilmişti bunları okumaktan çok zevk aldım .
Çok Güzel bir eserle karşılaştım . Eser tamamen alegorik sembollerle dolu olduğundan çok dikkatli okunması gerekir . Konusuna gelecek olursam bir savaş sonunda 6/12 yaşlarında çocukların bir adaya düşmesiyle kitabımız başlıyor .Başlarında bir yetişkin olmadığı için sevinselerde sonradan durumları böyle olmuyor .Diktatörlüklerdeki düzenin nasıl kurulduğunu çarpıcı bir gerçeklerle çocuklar üzerinden gösteriliyor ."İnsan insanın kurdudur " cümlesi masum çocuklar dahi olsa bile en acımasız şekilde var olduğunu görüyoruz. Yönetim hırs ve hiyerarşi çocukların arasında görmek çok rahatsız ediciydi.Bir o kadar da ufuk açıcıydı. Çocuk olsa bile bugünün yetişkin insanın yönetim şeklini yapıyor , zorbalık canilik ve daha fazlası . Kitap bitene kadar insanda hep bu çelişkiyi canlı tutmaya çalıştı . Herkesin içinde iyilik olduğu kadar kötülük de mi vardır? Bu iyilik kötülük doğuştan mı gelir ,yoksa sonradan mı kazanılır ? Bunun gibi bir çok soruya roman bitimine kadar cevap bulmuş olduk .
