"Dünyanın evrenin merkezinde değil, kenar mahallesinin boşluğunda dolandığını öğrenen, ardından atalarımızın maymunlarla bir olduğunu kendisine yakıştırmayıp art arda psikolojik şoklara giren türümüz, kapıldığı aşağılık kompleksinden kurtulmanın yolunu, dinî otoritenin sorgulanamayışına sığınarak buluyor."
Başlıkları Nirvana şarkılarından. Ve her bölüm bittiğinde şarkı sözlerini bölümle birleştirmeye çalışmak. Ayrı bir katman oluşturdu bağlamda.
Bazı olaylar Hıdır'ın önceden bale yapmış olduğu gerçeği kadar şaşırtıcı. Ama gerçekti.
Ben bazen ana karakteri ve bazı davranışlarını kafamda aklamaya çalışırım.
Nedenlerle. Ama karşı diyaloglar kitabın hemen başında beni durdurdu. Yada ben farkındalığımı bir şeye dönüştürdüm bilmiyorum.
"Çok fazla düşünüyorsun ama basit düşünmeyi başaramıyorum."
Ara sıra yaşadıklarımı kafamda farklı senaryolarla tekrar oynatırım. Bazen sadece bu kurgular bile ne kadar çok ihtimal olduğunu söyler.
"Kaderin acımasız bağları aslında ne kadar zayıf bağlarla örülmekteydi."
Son olarak "Aziz dost! Görmek istiyorsan, önünden çekil."