Kitap zekâyı kibarlaştırır. Hassasiyetimizle düşüncemizi ancak kendi içimizde, zihnî hayatımızın derinliklerinde geliştirebiliriz. Ama, zekânın tavırlarını efendileştirmek için okumak zorundayız.
Ancak çocuklara aslında nasıl yavaşlayacaklarını öğretmemiz gerekir.Küçük çocukları çılgın bir telaş içindeki dünyada yaşamaya koşullandırıyoruz.Onları sürekli hareket halindeki bir dünyada,meşguliyeti bir onur nişanı gibi taşıyarak büyütüyoruz. Çocuklarımız da hummalı yaşam biçimine uyum sağlıyor ve bu onların gelişimi için ideal değil .Çocukluk çok kıymetli bir zamandır.
Çocukların koşuşturmaca içinde olmaması gerekir.Yavaşlayıp çocukluğun keyfini çıkarmalıyız.
Çünkü bu ,hayatlarının çok kısa bir dönemi.