şeyma
@seymasmirror
Matematik öğretmenliği
İstanbul üniversitesi-cerrahpaşa
İstanbul
İstanbul, 3 Aralık 2004
152 okur puanıHaziran 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
özlemekler bilhassa yalnız kaldığınızda suratınıza kürekle vurur1000Kitap
Başlamadan önce başlıkta yer alan özellikle favorim olan alıntıyı buraya bırakayım; #295801574
Bu kitabı okurken bir deliyi ve sürekli onunla sohbet ettiğinizi düşünün. Zaten sohbet dilinde yazılmış gayet akıcı bir kitap ve karşınızdaki kişinin normal bir insan olduğunu düşünerek okumaya başlasanız bile bir zaman sonra onu tanıyacaksınız ve en baştaki cümlemi doğrulayacaksınız.
Kitap kısa kısa bölümlerden oluşuyor. Bütün halinde olay hikayelerini seven biri olarak bu kısa kısa durum hikayelerinden hoşlanmayacağımı düşünmüştüm başta. Okudukça içine sürüklendim halimden de memnunum. Bir bakıma önyargımdan kurtulmuş bile oldum.
Derin düşünce aktarımlarını absürt ve kaba diliyle yapmaktan çekinmemiş Aylin Balboa. İyi ki de çekinmemiş, bazen edebi söz dizilerinden değil de gerçekçi ve dürüst açıklamalardan daha fazla etkileniyorum. Bu bahsettiklerim; özlemekler hakkında, yalnızlık hakkında, kuyular hakkında, kalp sızısı hakkında, kaybetmek hakkında, beklemek hakkında, kırmızı saçlar hakkında..
Hepsi sanki aşk acısıyla alakalıymış gibi görünüyor olabilir ama hayır, değil. Yani hepsi değil. Aşk da var şimdi yalan yok. Asıl demek istediğim hayatta kıymet verdiğimiz, bekleyip özlediğimiz başka kişiler de olabilir. Kitapta bu kişi o sohbet ettiğimiz deli kızın abisi.
Sırada en etkilendiğim tamamının altını çizmek istediğim bölümün alıntıları var. Bu sırayla okursanız siz de tüm bölümü okumuş olacaksınız.
#297391281
#297392471
#297392492
#297393446
#297393617
Kısa bölümler öyle ki bazen beni yaraladı, bazen de ne anlatmış ya bu deli dedim güldüm sonraki bölüme geçtim. Mahvolduğum bir bölüm var
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
tek fark ölümsüzlük1000Kitap
Fakülteden hocamın yazmış olduğu bu eseri bir bakıma ödev olduğu için okudum. Mitolojiyle ilgilenen biri olmadığım için normalde elime geçse okumayacağım türden bir içeriğe sahip. Ama en sonunda bakış açımı çok zenginleştiren ve önyargılarımı kıran bir eser oldu.
Kitapta genel olarak kafamdaki “tanrı” kavramının yüceliğine gölge düşüren tasvirlerle karşılaştım. Pan (korku). Odysseus (sorumluluklardan kaçarak başka maceralar arama), Herakles (şiddet sonrası vicdan azabı, kader kurbanı), Hephaistos (çirkin ve topal tanrı), Ares (cani-savaş tanrısı), Pygmalion (yarattığına hayran olma), Athena (haset)… şeklinde öne çıkan tanrıların hikayeleri aslında insanlardan tek farklarının ölümsüz olduklarını vurguluyordu. Kitabın ismiyle olan bağlantısını bu noktada yakaladım.
Bunların dışında kitabın güncel bir dili vardı. Akış hiç rahatsız etmedi, sanki karşımda biri bana mitolojik hikayeleri sohbet ediyormuş gibi anlatıyordu. Güncel örnekler ya da genel bilinen hikayelerin mitolojik hikayeleri de vardı; hatta genel olarak bilinen horozların sabah olunca ötmesi olayını Ares’in Alektryon’u görevini yerine getirmediği için horoza çevirmesi şeklinde anlatılması çok hoşuma gitti. Ara ara yapılan başka eserlere ve yazarlara yönelik göndermeler de onlara ilgimi arttırdı, vakit bulup incelemeyi düşünüyorum.
Kardeşimin Hikayesi kitabına Livaneli'nin bundan önce okuduğum iki eseri, kafamı edebi cümlelere çok yormadan akıcı bir okuma süreci sunduğundan dolayı 'en fazla bir hafta içinde bitiririm' diye düşünerek başladım. Tahmin ettiğim gibi merak uyandıracak şekilde başlıyordu hikaye, bir cinayet haberi ve sonrasında kasabaya gelen gazeteciler, savcılığın başlattığı soruşturma sıradanın dışında bir akış oluşturdu. Gelen gazetecilerden biri (genç bir kız) olayı araştırmak için çevredekilerle röportaj yapmak istiyor. Bu sebeple yaşça daha büyük olan ana karakterimizle tanışıyor. Bir süre sonra genç kız ve ana karakterin arasındaki diyaloglar o kadar sıkıcı bir hal aldı ki kitabı yarım bırakmaya karar verdim. Kızın çocukça gelen davranışları, ani yükselişleri, gidip gidip gelmeleri sabır bırakmadı. Adam da rahat durup otursa kardeşinin hikayesini kıza anlatacak, bu sayede gizemli bir profil çizecek. Hikayeyi anlatmaktan çok şu gizemli profile odaklandığı için bir türlü kardeşinin başına gelen olağanüstü olayları öğrenemiyoruz.
Yarım bırakmış olmamak için yakın bir zamanda kaldığım yerden devam ettim. Kardeşinin hikayesi merak uyandırmaya başladı, sona yaklaştıkça abartıyı hakedebilecek bir hikaye olduğunu anladım. Kitabın sonunda da beklemediğim bir ters köşe ve tahmin edebileceğim ama yine de sürpriz bir bitirişle karşılaştım. 210 günün sonunda büyük bir ara vermiş olmama rağmen bu kitabı okuma sürecini noktalandırmak güzel hissettirdi.
Martı Jonathan Livingston oldukça kısa olmakla birlikte anlatmaya çalıştıklarıyla derin niteliğe sahip bir kitap. Yaşamın sınırlandırılamayacağından bahsederek; geriye monotonlaşmış, sadece rutinlerle dolu bir hayat bırakmamış olmanın getirdiği hissiyat ile tanıştırıyor okuru.
Eserin yazarı Richard Bach geçici olarak geldiğimiz şu dünyada bir amacımız bulunması gerektiğine ve bu amacımızı gerçekleştirdiğimiz zaman hoşnut kalacağımıza ikna ediyor bizleri. Zaman ve mekân kavramlarını işleyişiyle de ufkumuzu açıyor diyebilirim. Bu işleyişe kitaptan güzel bir alıntıyla örnek vererek incelememi sonlandırıyorum, farkındalık uyandıran bu güzel eseri okumanızı öneririm :)
"Zaman ve uzaklıkla sınırlı olmayanı yaşıyoruz biz. Uzaklığı yenince hep aynı yerdeyiz, zamanı yenince hep aynı anın içindeyiz."
"Ve Dağlar Yankılandı, bizi biz yapan değerler üzerine düşündüren, ustalıkla yazıldığını her bölümde yeniden kanıtlayan, büyüleyici bir roman."
Kitabı eline alan bir okura içeriğinden bahsetmek amacıyla yapılan kısa ve öz bir tanım bu. Herhâlde eser için en güzel tanımlama bu olurdu zaten.
Khaled Hosseini üslubu, olay örgüsü ve duyguyu aktarma konusundaki ustalığını göstermiş ve bu romanla kanıtlamış.
Birçok unsur hakkında yorum yapabilirim. Mesela zaman kavramının işleyişi karmaşık olduğu kadar anlamaya çalıştıkça etkiledi beni. Diğer yönden mekan açısında oldukça geniş bir yelpazeye sahip; hatta bir ara kendimi Ankara'da buldum, Kuğulu Park'ın içinde. Orayı bu zamana kadar hiç bilmediğim hâlde şuanda parktaki kuğuların suda süzülürken göz kamaştırıcı bir görüntünün ortaya çıktığını öğrendim :))
Ana bir olayımız var ve bu olay ile bağlantılı diğer olaylar bulunuyor. En çok bu özelliği sevdim diyebilirim. Bir filmin içindeki yan rolün başrole dönüştüğü başka bir kısa film araya girmiş gibi bir izlenim bıraktı. Bağlantıların mükemmel biçimde birleştirildiği, sonradan gönderme yapılan güzel küçük detaylar bulduğum etkileyici bir eser Ve Dağlar Yankılandı...
