şeyma
@seymasmirror
Matematik öğretmenliği
İstanbul üniversitesi-cerrahpaşa
İstanbul
İstanbul, 3 Aralık 2004
152 okur puanıHaziran 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Yaklaşık iki haftadır bu uygulamaya girme ihtiyacı duymamıştım, aslında kitap okuma ihtiyacı duymadım da denebilir. Geçen cuma üsküdar sahaf fuarını gezerken 3 belki de daha fazla yıl önce okuduğum huzursuzluk kitabının doğan kitap baskısını buldum hemen aldım. Yeniden okuyacağım. Şuan otobüste okula giderken başladım ve bu sayfayı ilk okuduğum zamana döndüm. Kitapla ilgili tek hatırladığım sayfa bu. Eskilerde takılı kalmak ne kadar mantıklı bilmiyorum ama yeni bir şey keşfetmek de hiç sıcak gelmiyor şuan.
Öte yandan söylediğim cümleyi seviyordum, yani sevmiştim. Bir kere gizemli bir şeydi. Gizemli şeyleri oldum olası severim. Bir de adamı şaşırtmak hoşuma gidiyordu. Küçük bir an için bile olsa ondan üstün biri gibi oluyordum.
şeyma
@seymasmirror
·Sıra bana geldiğinde her şey çok anlamsız görünüyordu. En başta da rolüm! Sahnenin solundan girip bankta tek başına oturan adamın karşısında duruyordum, onu tanıyormuş gibi dizine vuruyordum ve "Sanki bu dünyada ne olduysa siz yokken oldu bayım!" diyordum.
Adam da bana şaşkın şaşkın bakıyordu. Önce yüzüme sonra da sırtıma. Çünkü söyleyeceğimi söyledikten sonra girdiğim yerden sahneyi terk ediyordum. Bana kalırsa ters taraftan çıkardım, böylesi daha inandırıcı olurdu.
Yönetmen ilk üç provada bu sahnenin ne kadar önemli olduğunu anlatmıştı: "Bütün oyunun gerilimi en yüksek sahnesi. Oyunun kırılma noktası.
"Kırılma noktası... Doğrusu pek anlamıyordum. Bir çocuk parkta oturan tanımadığı bir adama neden böyle bir şey söylesin ki?
"Saçmanın gerçeği ele geçirmesi var bu sahnede," diyordu yönetmen.
