Türk Dini!Alıntı
Osmanlı zamanında Sancak Boşnakları kendilerini "Türk" olarak kabul ediyor, ancak bu kelimeyi etnik veya millî anlamında değil, din anlamında kullanıyorlardı. Türk kelimesiyle, bölgeye İslam dinini getiren Türklerden öğrendikleri İslamiyet'i kastediyorlardı.
İslamiyet onlar açısından aynı zamanda bir "Türk dini" idi. İslam'ı kabul etmekle Türklüğü de kabul ettiklerine inanıyorlardı. Ana dili Boşnakça olan bu insanlar, mevzu İslam dinine geldiğinde "Biz Türk dinindeniz, elhamdülillah" diyorlardı. Pek çok Batılı seyyah ve gözlemci, Bosna şehirlerindeki İslamiyet'e olan büyük bağlılık dolayısıyla Boşnaklar için "Türk'ten daha Türk" ifadesini kullanmıştır.
Heinrich Zimmer, Hindu felsefesinde yaşam yolculuğunun dört aşamaya ayrıldığını söyler. İlki çıraklık, öğrencilik, muritlik aşamasıdır. Yani yaşamın sabahında esasen efendinin buyruklarına itaat edilir, verdiği dersler dinlenir, eleştirilere boyun eğilir ve ilkelere ayak uydurulur. Almak, kabul ermek gerekir. İkinci aşamada, yaşamının öğleninde artık yetişkinliğe ulaşan adam evlenir, ailesinin sorumluluğunu üsttenerek evinin efendisi olur: Servetini elinden geldiğince idare eder, din adamlarının geçimine yardım eder, toplumsal zorlamalara boyun eğdiği gibi bu zorlamaları başkalarına da dayatır. Ona toplum ve aile içinde bir rol biçen toplumsal maskeleri takınayı kabul eder. Ardından, yaşamının öğle sonrasında çocuklar nöbeti devralmaya hazır hale geldiklerinde adam toplumsal görevleri, ailevi sorumlulukları, ekonomik endişeleri tümden reddedip keşiş hayatına geçebilir. Bu aşama "ormana çekilme"dir; zamanın başlangıcından beri içimizde değişmeden ikamet eden ve uyandırılmayı bekleyen şeyle, maskeleri, işlevleri, kimlikleri, tarihleri aşan ebedi Benlik'le içe dönme ve tefekkür yoluyla ilişki kurulur. Yaşamımızın sonsuz ve görkemli olması gereken yaz gecesinde, keşişin yerini seyyah alır nihayet: Bundan böyle yaşam, bir o yöne bir bu yöne yapılan sonsuz yürüyüşün, isimsiz Benlik'le Dünya'nın her yerde atan kalbi arasındaki ahengi resmettiği gezginliğe (göçebe dilencilik aşamasına) adanır. Bilge her şeyi reddeder. Tüm zincirlerden tamamen kurtularak ulaşılan, özgürlüğün en yüksek mertebesidir bu. Artık ne kendine ne de dünyaya bulaşır bilge. Geçmişe ve geleceğe aynı ölçüde kayıtsız kalarak, bir arada var olmanın ebedi şimdiliği olur sadece. Swami Ramdas'ın hac günlüklerinde de gördüğümüz gibi, her şeyi reddettiğimizde her şey bol bol sunulur bize. Her şeyden kasıt,
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Kanaat ile zengin, dua ile mamur...
Dünyanın âlâyiş ve velvelesinden uzak, kalbine doğru seyyah...
Yeşil :))))Şiir
Gönül memleketimde seyyah mıdır gözlerin
Renkler avare; sitem başıboş kuytularda
Mavi midir, yeşil mi siyah mıdır gözlerin
Yoksa yalancı mıdır, günah mıdır gözlerin.
“Savaşın sorunu şu ki, uğruna mücadele ettiğiniz adalet, ahlak, insanlık gibi en önemli şeyleri genellikle yakıp yok eder.
“Ve bir ebeveynin evladına duyduğu sevgi, destansı olanından en küçüğüne, yücesinden adisine tüm sevgi türleri içinde en büyük olanıdır.”