shcherbatskaya
@shcherbatskaya
26 okur puanı
Eylül 2021 tarihinde katıldı
İnsan doğasının çirkinliği, farklı olmak uğruna insanın kendini nasıl bayağılaştırdığı üzerine, Kosinski tadında bir kitap. Oldukça ağır giden, durağan bir anlatımı var. Aralara onlarca kitap aldığım, haftalarca ara verdiğim ve anca bitirebildiğim kitap.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Muhtemelen Gelmiş Geçmiş En Beceriksiz ve Amaçsız Anlatı2023 Okuma Raporları
Gerilim kitaplarına düşkünlüğüm olmasa da 19. yüzyıl Rusya'sına ve Rus edebiyatına olan ilgimden uzun süredir okumak istediğim, kütüphanemde duran bir kitaptı. O uzun süre içinde gerçekten hiçbir şey kaçırmamışım.
Bu kitabı okumak başıma gelen en tatsız olaylardan biriydi diyebilirim. Bunun sebebi karakterlerin sığlığı, amaçların belirsizliği, olay örgüsünün okuyucuyu küçümseyecek kadar kırılgan ve belirsiz oluşu. Bunların yanı sıra "gerilim" adına kitabın içine serpiştirilen ve okuyucuyu geren değil yalnızca tiksindiren gereksiz işkence sahneleri okumayı gerçekten inanılmaz zor kılıyor. Bunu yazma sebebim şiddetin edebiyata entegre edilişine alışkın olmayışım değil, aksine Golding, Kosinsky, London ve Vian gibi yazarların uzun yıllardır büyük bir hayranıyım. Tüm bu yazarlar gerçek hayat içindeki gereksiz, anlamsız şiddeti tüm çirkinlik ve çıplaklığıyla gösteren yazarlar. Elbette bu usta yazarları kim olduğu belirsiz bir gerilim yazarıyla kıyaslayacak değilim, ancak yemek yapmayı bilmeyen insanların yemek kitabı çıkarmaması gerektiği kanısındayım.
On İki'yi okurken, tümü de 21. yüzyıl Avrupa insanının hayat görüşüne sahip karakterler sizin oldukça sinirinize dokunabilir, çünkü kitabın "tarihi kurgu" olması gerekiyor. Kitaptaki hiçbir karaktere en ufak bir sempati besleyemediğiniz gibi, onları tanıyamıyorsunuz da çünkü hiçbiri üç boyutlu veya derinlikli değil. Tümü stabil karakterler, yani olay akışı içerisinde herhangi bir ilerleme veya gelişim geçirmiyorlar. Değer verdikleri kutsalları kirletip bunun farkına bile varmıyor, aynı sayfa içerisinde bile defalarca kez kişilik değiştiriyorlar. Kitaptaki "kötü" karakter olan "vampirler" ne klasik ne de modern edebiyattaki hiçbir vampir kalıbına uymuyorlar, bu açıdan yazarın onları "vampir" olarak adlandırmasını popülerite
Kore edebiyatıyla ilk tanışmam Chung'un kısa öyküleriyle olduğu için kendimi oldukça şanslı sayıyorum. Bastırılmış bir kültürde kadın olmanın, asla geçmeyen yalnızlığın, başa gelen tüm ekstrem talihsizliklerin kabullenicilikle karşılandığı Doğu bilgeliğinin harmanlandığı inanılmaz bir edebi eser. Uzun yıllardır okurken gerçekten güldüğüm, şaşırdığım, poetik adaleti deneyimlediğim ilk kitap.
Zamanın şafağından itibaren hayatın önüne çıkan tüm engellerin akıcı, anlaşılır, nüktedan bir dille anlatıldığı titiz bir bilimsel anlatı. Tıp tarihinden sosyolojiye, psikolojiden edebiyata anlamlı geçişlerle pekiştirilmiş, elinizden bırakamayacağınız, okumazken özleyeceğiniz sürükleyici bir okuma sunuyor.
Neil Gaiman'ın kaleminden çıkan belki de en tüyler ürpertici eser olan Koralin, işkolik anne babasının yanında yalnızlık çeken maceraperest küçük bir kızın yaz tatilinde başından geçenleri anlatıyor. Her şeye rağmen vazgeçilmeyen ana-baba sevgisinin, çocukluğun ve absürt korkunun bir araya geldiği gösterişli bir gölge oyunu.
