5/10
Öncelikle şunu söylemeliyim merak duygusu gayet önplanda neler oldu merak ediyorsun 19 yaşındaki bir çiftimiz bir randevuya çıkıp sonradan ortadan kayboluyor başlarına ne geldi çözmeye çalışıyoruz bu bir dizi olsa çok güzel olurdu ama kitap olarak sonu beni sinir etti çünkü katil sıcak çikolata yiyor bu sonu asla kabul etmiyorum sırf o yüzden 6 vermeyeceğim
Daha önce okumaya başlayıp nasıl olduysa yarım bıraktığım bir kitap. Çünkü kitapta gerçekleşen olayların çoğunu hatırlıyordum. İlk okumam olsaydı muhtemelen kitaba bayılırdım. Karakterler enemies to lovers duygusunu o kadar güzel yansıtmıştı ki... Çok keyifli bir okumaydı.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
First of all, it was an easy and comfortable book to read, and it had everything you would expect from a romance novel. The characters constantly running into each other, the male main character always being the one who saves the woman, those moments where the female character is like “I don’t depend on a man, look, I’m strong too,” and the fact that they immediately fell for each other from the very first moment they saw each other — it had all of those things. The girl loving luxury but also having those “I’m not like that” moments was there too. Even the way they acted like teenagers experiencing love for the first time was included.
I was expecting something more interesting, especially since the main character was supposedly bisexual, but she basically fell for the first handsome and rich man she saw. I didn’t like any of the characters. Honestly, it was obvious how the ending would go. They were either going to get married or he was going to propose, and that unnecessary breakup scene the author added just to create some drama was so pointless.
It was nice to read something that reflected Armenian culture, and the book has an English level that flows easily and doesn’t make the reader struggle too much. But aside from that, I feel like something was missing. It could have been much better.
It’s readable, but I don’t think it’s a book that should be taken too seriously. In my opinion, it was just a very light, “snackable” read.
İlk olarak okunması rahat bir kitaptı ve bir romantik kitapta bulunacak her şey vardı. Karakterlerin her daim denk gelmesi, çoğu zaman ana erkek karakterin hep kadını kurtarması ve arada benim kadın karakterim bir erkeğe bağlı değil, bakın o da çok güçlü denilen anları ve birbirlerini gördükleri ilk andan itibaren hemen birbirlerine
Çok Kurnaz Odysseus
Puan vermedi·504 syf.··
Beğendi
·2026 17. kitabı
·10 günde okudu
·Okunma: 31 Mayıs 2026 06:58
Ya da polymekhanos, polytropos, polytlas, polytlemon. Çilekeş, akıllı, kurnaz, gezgin, tanrısal Odysseus.
Odysseia’yı okumak İlyada’yı okumaktan çok daha kolaydı çünkü Odysseia çok daha akıcı, merak uyandırıcı, sürükleyici bir destandı. İlyada’da bir savaşı (galiba işsizlikten bir dolu erkeğin bir kadın için giriştiği savaş) okurken; Odysseia’da Odysseus’un evine, karısına ve oğluna kavuşmak için verdiği on yıllık mücadeleyi (aslında burada da bir nevi bir kadın için savaş çıkıyor) okuyoruz. Bu on yılda Odysseus sadece devlerle, tanrıların gazabıyla, canavarlarla, seirenlerle savaşmıyor; nefsiyle ve özlemiyle de savaşarak büyük bir sabır gösteriyor. Odysseus ne kadar tanrısal olarak anlatılsa da tüm hatalarını, kibrini, duygusallığını da okuyoruz, erkekler ağlamaz değil yani Odysseus bile ağlar, bu da okumasını kolaylaştıran bir yönü olabilir ki tanrısal sıfatıyla şahlandırılan bir varlığın bile kusursuz olamadığını görüyoruz. Toksik maskülenitenizi bir kenara bırakıp hüngür hüngür ağlayabilirsiniz, bu yolda en büyük destekçinizim.
Bambaşka bir dünyanın içine sokması ve hissettirdikleriyle bir roman, hayallerinizde canlanmasıyla bir film. Kitabın önsöz kısmında denildiği gibi: “Odysseia göze görüneniyle film, kafaya değineniyle romandır.” E Christopher Nolan sağ olsun, bizi mutlu edecektir. Filmini de sabırsızlıkla beklemekteyim.
Son olarak:
Ithaka gave you the marvelous journey.
Without her you wouldn't have set out.
She has nothing left to give you now.
And if you find her poor, Ithaka won’t have fooled you.
Wise as you will have become, so full of experience,
you’ll have understood by then what these Ithakas mean.
Farkındayım hiç yardımcı olmayan bir inceleme oldu, paragrafların bir bütünlüğü de yok. Farkındayım. Kafam da karışık zaten. Neyse yardımcı
A book full of symbolism
Puan vermedi
This book takes place in imaginary town in Maycomb, Alabama. The book portrayes the racial injustice in 1930s through an African American man, Tom Robinson. The book represents the universe of obligation and shows the social hierarchy. The protagonist, Scout faces criticism by her aunt because she doesn't fit the gender roles during that time. This book shows that how children can't process the reality. It's a great book where sometimes because of bias your innocence doesn't count. I recommend everyone reading this book since it's really touching. 
Harper Lee 
Bülbülü Öldürmek
Harper Lee Bülbülü ÖldürmekMiss Brillİnceleme
Puan vermedi
Miss Brill yalnızlık çeken ancak hayatını kendi zihninde bir dünya yaratarak mutlu ve memnun olan yaşlı bir kadındır. Her hafta pazar günleri parka gidip orada kendi “özel bank”’ında oturup gelen geçenleri izleyip onlar hakkında hikayeler kurgulayan biridir.
Mansfield, “Miss Brill was glad that she had decided on her fur.” cümlesiyle başlıyor hikayesine. Bu başlangıç tabi ki rastgele veya sıradan değil bir amaca hizmet etmesi için orada. Aslında günü de böyle başlıyor Miss Brill’in. Kürkle başlayan bu hikaye okuyucularına kürkün önemli olduğunu onunla başlamasıyla anlatıyor. Aynı cümleyi birkaç cümle sonra tekrar görmemiz iste bu iddiayı kanıtlar nitelikte. Miss Brill bu kürkü “faint chill” hafif serinlikte dahi giyme gereksinimi duyduğuna göre kürkün Miss Brill için önemli olduğunu çıkarabiliriz, Mansfield’in de kelime seçimleri buna işaret ediyor. “Faint chill” öbeğini kullanarak aslında Miss Brill’in kıyafet seçimindeki tutarsızlığı ama aynı zamanda kürkün önemini bize gösteriyor.
Giyinip kendince süslendikten sonra her pazar yaptığı gibi parka gidip kendi “özel bankında” oturan yaşlı çifti gördüğünde küçük bir huzursuzluk yaşasa da bu duygu hemen kaybolup yerine umut duygusu yeşeriyor, belki benimle sohbet başlatırlar umudu düşüyor Miss Brill’in içine ancak bu gerçekleşmiyor. Buna rağmen karakter neşesinin ve mutluluğunun etkilenmesine izin vermiyor. Çünkü Miss Brill yalnız yaşlı bir kadın olsa da zihninde kendi oluşturduğu dünyası ile mutlu veya en azından memnun. Parktaki gelen geçeni izleyip zihnindeki dünyasında onlara karakterler vermiş, parkı kendince bir sahne bellemiş Miss Brill. Bu sayede yalnızlığından da uzaklaşırken kendini de mutlu edecek bir hayal gücüne de erişmiş aslında. Çok oyunculu büyük bir tiyatro oyunu gibi hayal etmiş parkı ve içindeki