shenie
@shenie
2 okur puanı
Kasım 2023 tarihinde katıldı
Diana'yı gerçekte yapabildiğimden daha iyi hatırlamak isterdim. Diana'yla birlikte hiç yapmadığımız her şeyi sanki yapmışız gibi hatırlamayı isterdim. Bazen çocukluğumuzun müziklerini dinliyorum, müziğin onu bana hatırlatmasını isterdim ama müzik hiçbir şey hatırlatmıyor çünkü birlikte değildik, aynı çocukluğu yaşamadık... Görüntüleri zihnimden uzaklaştıramıyorum: Onu son gece bodrumda ağlarken hayal ediyorum ve her şey karanlığa gömülmeden önce "İyi geceler anne," derken. O zaman kendi kendime tuhaf sorular soruyorum, başka bir ailede ve başka bir dünyada olsaydık, o kendisi olabilseydi ve ben kendim olabilseydim, ağabey ve kız kardeş gibi olabilir miydik, demek istiyorum ki olduğumuz kişiler olmasaydık, o kendisi olmasaydı ve ben kendim olmasaydım, olmuş olacağımız o başkaları, ağabey ve kız kardeş olabilir miydi?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
"Ağlamanın ya da düşmüş olmanın güçsüzlükle bir ilişkisi yok, öç alma içgüdüsününde öyle. Birini ezebilmek, birini kırabilmek, tek bir damla göz yaşı dökmüyor olmak ya da insanı insan yapan değerlerden uzaklaşmanın güçle bir ilgisi yok. Gücün kas hücreleriyle de bir ilişkisi yok. Zira güçsüz olmakta da bir sorun yok. Her darbede dik duramayabilir insan ve bu normaldir. Bizler insanız. Bazen kaldıramayız, yıkılırız ve tekrar ayağa kalkarız. Bizler etten kemikten değiliz yalnızca, bir kalp bir de ruh taşıyoruz içimizde. Onların aldığı yaralar çabuk iyileşmezve bunun acısını duymak kadar normal bir şey yok."
"Her canlı büyürken acı çeker. Tırtılın kozaya girdiğinde acı çekmesi gerekir ki kelebek olabilsin. Sürünmek değil uçmak istiyorsan gökler boyu, bir bedeli olmalı bunun. Her kazancın bir kaybı olur. Ama kazancı kaybıyla boy ölçüşemeyenler vardır bazen."
"Tıpkı dünyaya geldiğimiz zamanki gibi öldüğümüz zaman da bilinmezden korkarız. Ne var ki bu korku gerçeklerle ilişkisi olmayan, bizim içimizden gelen bir şeydir. Aslında ölmek de doğmak gibidir:yalnızca bir değişim."
"Labirentin sonunda ölüm olduğunu bilmemize rağmen (ve bu benim her zaman bildiğim bir şey değildi - çok değil, kısa bir süre önce içimdeki ergen, ölümün sadece yaşlı insanlara geldiğini düşünüyordu), şimdi beni ben yapan yolun, labirentte tutturduğum o yol olduğunu görüyorum. Ben bir nesne değil, - pek çok var olma şekli arasında - bir var olma şekliyim ve hangi yolları takip ettiğimi ve hangilerini bıraktığımı bilmek, benim ne olmakta olduğumu anlamama yardımcı olacak."
