Çok güzeldi, çok hoştu ancak Virginia Woolf'tan duyduğum çok etkilendiğim hınçla, öfkeyle yazmanın edebi esere muhakkak ki gölgesini düşüreceği minvalindeki söz aklıma geldi. Şöyle ki bizim Türk yazarlarımızın metinlerinde bu hıncı, öfkeyi, sitemi görmek çok olası ve nitekim Hüseyin Rahmi'de de bu bahsettiğim 'sitem gölgesi'nin varlığı yer yer hissediliyor. Böyle olunca hikayeden kopuyor ve karşımda Hüseyin Rahmi'nin kendisini buluyorum. Ama bu demek değil ki eser kötü, aksine çok keyifli çok esrarengiz ve sürükleyeci bir eser, harika bir polisiye roman, kurgusuna karakterlere bayıldım, tavsiye edilir.