sydney carton
@sibylvane
undefined
Şu anda okuduğu kitap
Reklam
Puan vermedi
Spoiler icerir
Az once yazdigim inceleme nasil oldu da kaydedilmedi ve ben ayni incelemeyi nasil yapicam bilmiyorum, yikildim resmen.
Yillarca siyasi olmasindan dolayi kactigim bir kitap oldu cunku siyasi roman tercihim degildir hicbir zaman. Orhan pamuk'u severim. Bir tavsiye uzerine dusundugum gibi bir siyaset olmadigini ogrenince okumaya karar verdim. Kars'a hic gitmedim. Ve kitabi Adana sicaginda okudum. Soguk bir kis gunu baska bir sehirde okusam etkisi cok daha derin olabilirdi.
Olaylar 3 gunde olup bitiyor ve bu biraz kafalari karistiriyor. Sanki 1 yildan fazla bir zaman gibi. Olaylar, o tutkulu aşk, yakinlasmalar nasil uc gunde oluyor. Ka'nin İpek ile bir gecmisi var evet ama 12 yildir zaten ulkede bile olmayan bir adam nasil bunca yil sonra bu denli bir tutkuyla baglanabilir onca zaman gormedigi birisine.
Ipek ve Kadife olaylarin basindan beri bana cok uzak gelen iki karakter. Asla isinamadim, asla sempati besleyemedim. Ikisi de soguk, ruhsuz geldi bana. Ozellikle de Ipek. Ka ise yalniz, muhtac, ne istedigini bilmeyen, karakteri tam oturmamis oturan kismi ise cok zayif, dik duramayan ve biraz da sünepe. En etkilendigim karakter ise Lacivert'ti. Taban tabana zit da olsa fikirlerimiz sanki ben de aşik olabilirmisim ona gibi hissettim. En ne istedigini bilen karakterdi. En dik duran ve magrur. Ama onunla ilgili de soru isaretleri yok degil kafamda. Bu denli islamci olup nasil oluyor da nikahsiz iliskilere girebiliyor nasil adam öldürebiliyor. Bunlar gercekte olur, romanlarda degil :)
Ve Sunay denen tiyatrocu adamin Lacivert'in saliverilmesinde nasil bu kadar soz sahibi oldugunu ve de neden sahnede kendisini öldürttüğünü anlayamadim acikcasi.
Kitabin mistik havasini cok sevdim ve bununla beraber Ka'nin yalniz kalisina cok sevindim cunku boyle takintili,
Bitirdigimde titriyordum. Aslinda soyleyeceklerim bu kadar.
Ve anladim ki ben artik baska hicbir yazardan tat alamayacagim. Anladim ki hep aklimda dostoyevski olacak. Anladim ki bu bir büyü. En somut büyü. Ruhumun hucreleri varsa eger, her santiminde dostoyevski karakterleri var. Onlarla örülü ağlarım. Bana ne yapti bu adam böyle. Yanlis zamanda yanlis yerde yasiyorum. 1800lerin ortasinda olmaliydim. Petersburg'da.
Kitabin sonunda, o donemde yayinlanmayan bölüm balyoz etkisi yaratmistir. Gercekten de romanin bel kemigidir.
Uzatamam daha fazla. Okuyun.
Reklam