Sinem Dağ
@siineemdaag
Sadece kitap. Mesaj atmayın!
29 okur puanı
Ağustos 2018 tarihinde katıldı
Kitapta 5 ayrı öyküden oluşuyor. Bir hayalperestin anılarını anlatıyor. Gayet akıcı bir çırpıda okunabilicek bir eser. Dostoyevski bu kısacık öykülerin içerisinde birçok konuya değinmiş, birçok toplumsal mesaj vermiş anlayana. :))
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Otomatik Portakal, “iyilik ve kötülük” kavramlarını, “şiddet, suç ve ceza” üçgeninde değerlendiren bir roman. Bir suçlunun devlet eliyle ıslah edilme biçimi ve bunun sonuçları üzerinden distopik bir gelecek atmosferi çizerek anlatan bir roman. Akıcı bir şekilde gayet güzel okunulabilir bir kitap. Ama benim kanaatimce 18 yaşından hatta 20 yaşından büyüklerin okuyabiliceği bir kitap. (Filmine de göz atmayı unutmayın) :)
Ah Martın Eden. Sen ne azimli ne kendine güvenen bir delikanlısın. Ayrıca kişiliğinden ödün vermeden sınıf atlama çabaların, o kendinden emin hallerini çok çok beğendim. Azmin ve zekan yalnızca işçi sınıfını değil, girmeye çalıştığı burjuva dünyasını da aşıyor. İnsanların yalancı maskelerin altında yatanı görüyor, toplumun gerçek yüzünü idrak ediyordun. Kimse sana inanmasada sen kendine herkesten çok daha fazla inanıyordun. Hem işçi sınıfında, hem burjuva takımında kendini ait hissedememen ve hedefine giden yolda kendinden çok fazla ödün vermen seni çok büyük fiziksel ve ruhsal zorluklara soktu. Bu yüzden başardığında başarından mutlu bile olamadın. Ama okurken sonunun asla böyle olucağını düşünmemiştim...
(2020 Ocakta okumaya başlayıp yarım bıraktığım ve pişman olduğum bir eser.)
Aşırı düz akıcı bir kitap okumak istiyorsanız tavsiyemdir. Karakter kalabalığı yok. Yabancı kelimeler yok. Tam anlamıyla Türk kitabı :)) Ama benim sizlere tavsiyem Kalbimin Can Mayısı kitabından önce 3 Kız Kardeş kitabını okumanız. Çünkü önce 3 kız kardeşin hayatını,yaşantılarını vs. öğreniyorsunuz sonra Kalbimin Can Mayası devamı gibi şuanki yaşantılarından bahsediyor.
Kitabı; 18 yaşına kadar Afganistan‘da yaşamış, sonra babasıyla birlikte Amerika‘ya kaçmış, yazarlık konusunda çok yetenekli ama bu yeteneğini az çok yaşadıkları sayesinde geliştirebilen Emir‘in ağzından dinliyoruz. Gerçekten kitabın üçte ikisi bitene kadar anlatılanların gerçek olaylardan alıntı olduğunu sanmıştım. Kitabı okurken sürekli fark ettiğim bir şey vardı: Tanımadığım bir kültürün, tanımadığım insanların yaşadıklarını kafamda son derece net bir biçimde canlandırabiliyordum. Özellikle duyguların yoğunlaştığı bölümlerde ben de o duyguyu hissedebiliyordum. Lise zamanı edebiyat öğretmenim kesinlikle okumalısın diye öneride bulunduğu zaman pek sıcak bakmamıştım. Fakat ertelemeyip keşke o zaman hemen okusaymışım.
