Dostoyevski'nin kendi hayatıyla pek çok benzerlik taşıyan, ''Hiçbir romanımı bu kadar önemsemedim.'' dediği kitabı. Aile ilişkileri, din, felsefe ve birçok konuyu içeriyor. Şu zamana kadar okuduğum, beni en çok etkileyen kitaplardan biri oldu.
Aslında ne yazsam eksik kalır fakat bir şeyler yazmazsam da bu esere haksızlık olur gibi hissediyorum.
Kitabın kalın olması gözü korkutuyor başta ama ilk 150 sayfayı geçtikten sonra çok sürükleyici bir şekilde ilerliyor. Okurken asla elimden bırakmak istemedim. Özellikle Alyoşa'nın abileriyle olan derin sohbetleri ve mahkeme bölümünde resmen kitaba hayran kaldım.
Her bir karakteri okumak insana ayrı bir heyecan veriyor. Özellikle cinayetten sonraki olay örgüsü heyecan vericiydi.
Dostoyevski'nin ne kadar muhteşem bir yazar olduğunu bir kere daha anladım bu kitapla. Şahsen ben Suç ve Ceza'dan daha çok sevdim. Kesinlikle okunması gereken bir kitap bence. Herkesin okurken kendinden bir parça bulacağı, zaman zaman kendini ve hayatı sorgulayacağını düşünüyorum.