Neden insanlar bu denli yalnız olmak zorundalar? Neden bu denli yalnız olunmak zorunda? Bu dünyada bu kadar çok insan yaşarken, her birimiz bir başkasından bir şeyler beklerken, neden bu kadar yalnızız? Ne için? Yoksa gezegenimiz, insanların yalnızlığından beslenerek mi sağlıyor dönüşünü?
Sumire'yle paylaştığım dünya sefil, ümitsiz ve muğlak görünüyordu gözüme. Her ikimiz de bilgelik denen şeye sahip değildik ve bunu telafi edebilecek bir yeteneğimiz de yoktu. Kendimizi dayandırabileceğimiz bir temel de yoktu. Bizler sonsuz sıfırlar gibiydik. Bir hiçlikten bir diğerine sürüklenen zavallı varlıklardık.
Bir kere 'ihanet' sözcüğünü son zamanlarda kimsenin kullandığı yok. Modası geçmiş, artık kullanılmıyor. Bir yerlerde unutulup kalmış bir komüne gidersen, belki onlar 'ihanet' sözcüğünü hâlâ kullanıyor olabilirler.