0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
“Ve altın yaldızlı bir kafes, yine de kafesti.”
Muhtemelen yazacağım metin oldukça karışık olacak en baştan söyleyeyim kitabı beğendim ben. Sonuna kadar iyi gittim ama bu kadar güçlü bir başlangıç nasıl oldu da beni sarsmadı, bitirdiğimden beri bunu anlamaya çalışıyorum.
Yazarın kurgu konusunda yetenekli olduğunu inkar etmeyeceğim, evren -eğer ki varsa- inşası beni ilk sayfalardan kendine çekti zaten. Ama böyle bir kitap için Oxford’u seçmek hem gerçeklikten kopmaması açısından iyi olmuş hem de ne yazık ki çoğu olası hamle ve sahnenin değerini en baştan düşürmüştü. Karakterleri çeşitli ve farklı etnik köken/din kalıplarındaydı. Zaten ana konusu ırkçılık. Konuya ilgisi olanlar için güzel bir kitap olacaktır akademik sahneler biraz daha fazla olsaydı ve karakterlerin iç dünyalarına, geçmişlerine biraz daha önem verilseydi ikileme düşmeden 10/10 derdim.
Buradan sonrası spoiler içerecek
Letty, Letty, Letty… bir yanım seni her zaman haklı bulmaya devam edecek. Kitapta beni rhatasız eden tek detay yazarın abartılı beyaz nefretiydi. Bir tane bile düzgün iyi beyaz yoktu hepsi mi arkadan bıçaklar hepsi mi kötüdür hepsi mi ırkçıdır, evet hepsi öyleydi. Letty hakkında sürekli dayatılan "ingiliz gülü, asilzade" kavramlarına girmiyorum bile. Yaptıkları imalar kızdan o kadar uzaktı ki son hamlesine kadar. Yazarı daha araştırmadım ama büyük bir önyargı oluşturdu bile. Letty Ramiyi seviyordu ve Rami'nin onu sevmemesini anlıyorum. Ama aralarındaki bağı ve Letty'nin reddedildikten sonra ağlamasını "bir müslümanın, bir hintlinin, kahverengi tenlinin onu reddetmesinin gururuna ağır gelmesi" olarak okura aşılamak nasıl bir motivasyonla yapılabilir?
Lovell bir bölümde Babil'in parasının haksız kazanç olduğunu düşünüyorsunuz ama o parayla yaşıyorsunuz diyordu. Tam olarak bu. Irkçılık hakkında lafım yok haklılar ama sen eğer bir
Cathy
, bir kitap okuduPuan vermedi·105 syf.·
14 günde okudu
·Okunma: 19 Mart 2026 20:14
·2026 11. kitabı
