"baban sandım seni. sizin evde hizmetçiydim ben. tıpkı baban gibisin. bir bıyıkların eksik."
"defol, babama benzemem ben."
"niye kızıyorsun? babaya çekmek kötü bir şey mi? yaman adamdı senin baban."
"defol. istemiyorum."
"istesen de istemesen de onun gibisin sen."
"hayır! hayır sus!"
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
ne yamansınız dökme kalıplarınızla; bir şeyi onlara uydurmadan rahat edemezsiniz.
birden kaldırımlardan taşan kalabalıkta onun da olabileceği aklıma geldi.