Simge Nur Ümit

İnsan bir şey bekliyordu, sabahtan akşama kadar bekliyordu ve hiçbir şey olmuyordu. İnsan tekrar tekrar bekliyordu. Hiçbir şey olmuyordu. İnsan bekliyor, bekliyor, bekliyordu, düşünüyor, düşünüyordu, şakakları ağrımaya başlayana kadar düşünüyordu. Hiçbir şey olmuyordu. İnsan yalnız kalıyordu. Yalnız. Yalnız
Reklam

Simge Nur Ümit

, bir kitap okudu
Puan vermedi·83 syf.·
2022 7. kitabı
Stefan Zweig
8.1/10 · 279,5bin okunma
Çocukluğumdan beri geceyi yaşamayı severim. Kıyamam erkenden yatmaya,derin bir uykuya dalıp dünyayı unutmak gelmez içimden. Gecenin sessizliğini, yalnızlığını, insana verdiği özgürlük duygusunu yudum yudum içmek isterim.