Simge
@simgoji
“Her yaşam, ışığın ardında kendi gölgesini taşır.”
“Ben bir kitap karıncasıyım.Sayfalar benim evim.Sözcükler arkadaşım…”
Şu anda okuduğu kitaplar
Kaçıncı yaz? Geçti hüzünler bırakıp ardında;
istiridye kabukları ve o serin mavilik
umutsuz akşamların saldırdığı güneş
çekişip durmuştu nasıl
içimdeki sonsuzluk duygusuyla.
Puan vermedi·44 syf.·
2026 1. kitabı
Hayat dertlerle doluydu,acılarla,biri bitince öbürü gelen,öbürüne alışırken bir yenisi bastıran ve yüzlerimizi birbirine benzeten derin acılarla. Birdenbire de gelseler , bu acıların çoktan beri yolda olduğunu biliyorduk biz,onlara kendimizi hazırlamıştık,ama gene de dert,bir kabus gibi üzerimize çökünce bir tür yalnızlığa kapılıyorduk;başka insanlarla paylaştığımızı sandığımız zaman mutlu olacağımız umutsuz ve vazgeçilmez bir yalnızlık.
“Hafızanın bahçesi çoraklaşmaya başlayınca,insan elde kalan son ağaçların ve güllerin üzerine şefkatle titrer. Kuruyup gitmesinler diye,sabahtan akşama kadar onları sulayıp okşuyorum. Hatırlıyorum,hatırlıyorum ki unutmayayım!”
“Canım güzelim,kederlim,felaketler zamanı gelip çattı,gel bana,nerede olursan ol gel,ister sigara dumanıyla dolu bir yazıhanede,ister çamaşır kokan bir evin soğanlı mutfağında ,ister dağınık mavi bir yatak odasında,nerede olursan ol,vakit tamam,gel bana;yaklaşan korkunç felaketi unutmak için perdeleri çekili yarı karanlık bir odanın sessizliğinde bütün gücümüzle birbirimize sarılarak ölümü beklemenin zamanı geldi artık.”