Simge
@simgoji
“Her yaşam, ışığın ardında kendi gölgesini taşır.”
“Ben bir kitap karıncasıyım.Sayfalar benim evim.Sözcükler arkadaşım…”
Şu anda okuduğu kitaplar
Belki de eski,güzel günlerin puslu hayalini görüyorlardı hala.
Güçlü insanlar da genellikle yoksullar kadar açtır: takdir edilmeye, kabul görmeye, alkışa ve ikna edici bir hayranlığa açtır; paranın eksikliği kadar büyük sıkıntı yaratan bir açlıktır bu. Sevgiye, sevginin birçok çeşidine duyulan açlık, modern sentetik yedeği -"Kendini sev" -tarafından tatmin edilemedi; bazıları özgüven yaratabilmek için bel bağlıyor buna, ancak büyüklük halüsinasyonları ve acıklı kendini kandırma halleri de yaratabiliyor ve bir tür mental mastürbasyona dönüşebiliyor.
Julia May Jonas’ın Vladimir romanı, aklımdan çıkmayan, sayfaları kapattıktan sonra bile zihnimde yankılanan bir eser oldu. Karanlık mizah ile derin sorgulamaları bir araya getiren bu roman; evlilik, arzu, özgürlük ve iktidar ilişkilerinin gölgeli bölgelerine ışık tutuyor. Öyle cümlelerle karşılaştım ki, her biri içimde uzun süre kalacak türden… Hayatın gölgelerini, arzuların kırılganlığını ve insanın kendine dair bitmeyen sorgulamalarını okumak isteyen herkese tavsiye ederim.
“Herkesin yuvarlanıp düşmekten korktuğu,kaçmak için fırıl fırıl döndüğü şey,bedendir. Canlılığın,hayvanlığın,insanlığın cismani karşılığı. Yine de oradadır işte beden:Kuyudur,merkezdir,özde,çekirdekte yaşayıp erir.”
