Camus’ye göre saçma bir evrende yaşıyoruz: umut olmaksızın, Tanrı olmaksızın; ama yine de günahın ezici varlığı altında. 
Tek başına yaşam manasız, tutarsız görünür gözümüze. Ölümle birlikte hayatlarımızı oluşturan olaylar dizisinin sona erdiririz. Dolayısıyla hayatlarımıza bir anlam katabilmek adına vazgeçeriz kendimizden.
İntihar etmek için hep iyi bir sebep yok mudur? Senin ardında bıraktıkların kendilerine bu soruları sorup durdular; yanıtları bulamayacaklarını bile bile.
“Alex says I’m needy.”
“Pfft. She doesn’t know what she’s talking about.” Simon is a global market leader in nuclear-grade neediness and Charlie’s running an adorable little lemonade stand.”
